رباعی شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمق غم و درد ناشی از فقدان یا جدایی است. گوینده می‌گوید وقتی غم محبوب در دلش ریش و خراب می‌شود، درد و غصه مثل نیش بر سینه‌اش می‌زند. او می‌افزاید که غم بزرگش چنان شدید است که مانند یک جنگجوی خونریز در میدان است و هیچ‌کس جز چشمانش نتوانسته به این غم نزدیک شود.
چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
هوش مصنوعی: وقتی خیل غمها در دل جای میگیرد، به خاطر درد و اندوه، سینهام مانند تیهای پر از گزشها می‌شود.
خونریز غمت چو مرد میدان طلبدجز دیده کسی نیست که: تر پیش آید
هوش مصنوعی: غم تو همانند یک جنگجو، به شدت میکوشد و به دنبال کسی میگردد که بتواند دردش را درک کند، اما هیچ کس جز چشمهایم نیست که بتواند به این احساسات نزدیک شود.