رباعی شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و محبت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که باید دستارچه را از دست او بگیرد و از چشم و لب او تر و تازه باشد. همچنین ابراز می‌کند که نمی‌تواند دستش را به‌طور مستقیم ببوسد، زیرا باید از دستارچه‌ای زرین و زیبا استفاده کند. به‌طور کلی، شعر به تمایلات عاشقانه و ارزش زیبایی‌ها اشاره دارد.
دستارچه را دست تو در می‌بایداز چشم من و لب تو تر می‌باید
هوش مصنوعی: دستارچه‌ای که دست تو به آن نیاز دارد، باید از دید من پنهان باشد و لب تو نیز به آن نیاز دارد که مرطوب بماند.
نتوان که چو دستارچه دستت بوسمزیراکه به دستارچه زر می‌باید
هوش مصنوعی: من نمیتوانم دستت را ببوسم، زیرا برای این کار نیاز به دستاری از طلا دارم.