رباعی شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و ارادت خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر بخواهد، حتی جانش را برای محبوبش قربانی می‌کند. او در اینجا از ارزش و مقام محبوب سخن می‌گوید و می‌گوید که تمام وجودش را به پای او می‌ریزد، اما این کار برایش عیب نیست. عشقش آن‌قدر عمیق است که نمی‌تواند از محبت و فدای کردن خود خسته شود.
زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید
هوش مصنوعی: در پیش روی تو طلا میپاشم و از این کار هیچ شرمنده نیستم.
گر دل طلبی، خون کنم و از ره چشمسر در قدمت ریزم و حیفم ناید
هوش مصنوعی: اگر دل تو بخواهد، من آمادهام که خون دل ریخته و از طریق چشمانم در مقابل تو پخش کنم و هیچ حسرتی نخواهم داشت.