رباعی شمارهٔ ۱۵۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از دل کسی سخن می‌گوید که به دنبال یاری و کمک از محبوب است و نمی‌خواهد به سختی و رنج دچار شود. او همچنین به وضعیت دل خود اشاره دارد و می‌گوید که در شب گذشته از محبوب درباره احوالش پرسیده و تنها به خاطر محبت و دلداری او، جانش به زندگی و آرامش بازمی‌گردد.
دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟
هوش مصنوعی: دل چیست که بخواهد از تو کمک بگیرد یا در برابر رنج و سختی تو تسلیم نشود؟
پرسیده‌ای احوال دلم دوش وزانجان می‌آید به عذر دلداری تو
هوش مصنوعی: دیشب از تو احوال دل من را پرسیدی و در جواب، به خاطر محبت و دلجوییات، جانم شاد میشود.