رباعی شمارهٔ ۱۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت لبان معشوق اشاره می‌کند. شاعر با توصیف خالی بودن لب‌ها از شراب (یا شکر)، ابراز نگرانی می‌کند که شاید زیبایی لبان معشوق به حدی باشد که باعث تنگی دهان او شود. در واقع، لبان معشوق به اندازه‌ای شیرین و دل‌فریب هستند که شاعر از تاثیر آن بر او نگران است.
خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو
هوش مصنوعی: لبهای تو از عشق و احساس خالی است، زیرا که اگر پر بود، نشانههای آن باید نمایان میشد. سیاه و تیره است، چون مشک از آن جاری نمیشود.
صد تنگ شکر خورد ز پهلوی رختترسم که دهان تو به تنگ آید ازو
هوش مصنوعی: شاید صد ظرف شکر از کنار تو خورده باشد، اما میترسم که دهان تو به این شیرینی عادت کند و کم بیاورد.