بخش ۱۶ - تمامی سخن
هوش مصنوعی: این شعر به نقد افکار نادرست و گمراه‌کننده می‌پردازد. شاعر به ما می‌گوید که فکر کردن به افکار بی‌فایده و نادرست، انسان را از راه درست و سلامت دور می‌کند. او هشدار می‌دهد که دنبال کردن این افکار و راه‌ها که نشانه‌ای ندارند، خطرناک است و نتیجه‌ای نخواهد داشت. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که اگر به رموز این مسائل پی ببریم، نباید به راه‌های بیهوده ادامه دهیم.
این فکر مخالف از کجا خاستفکری نکنی که این چه سوداست
هوش مصنوعی: این فکر مخالف از کجا به ذهن تو آمده است؟ چرا فکر نمیکنی که این چه فایدهای دارد؟
افتاده‌ای از ره سلامتدوری ز مقام استقامت
هوش مصنوعی: اگر از مسیر سلامت و درست زندگی فاصله بگیری، از جایگاه استقامت و پایداری دور شدهای.
راه طلب تو بی‌نشان استاین راه مرو که بیم جان است
هوش مصنوعی: راهی که برای جستجوی تو وجود دارد، نشانی ندارد. بنابراین، این راه را نرو که خطر جانی در آن نهفته است.
از فکر عقیم تو چه زایدوز رای سقیم تو چه آید
هوش مصنوعی: از اندیشههای نادرست و بیثمر تو، چه نتیجه‌ای حاصل میشود و از نظرات ناپختهات چه برآمدی میتواند داشت؟
هم فکر تو حاصلی نداردهم راه تو منزلی ندارد
هوش مصنوعی: تفکر درباره تو نتیجه‌ای نداشته و مسیر تو به جایی نمیرسد.
بخت بد و طالع مشوشاین راه نمودت ای بلاکش
هوش مصنوعی: سرنوشت ناخوشایند و شانس نامناسب، اینگونه به تو نشان دادند که در این مسیر دارای مشکلات و چالشهایی هستی، ای کسی که بلاها را تحمل می‌کند.
گر واقف این رموز گشتیبر خشک مران به هرزه کشتی
هوش مصنوعی: اگر به این رازها آگاه شوی، به سرزمین خشک و بیثمر پا نگذار و خود را در هرزگی و بیهدف پرتاب نکن.