بخش ۱۹ - غزل
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و اندوه عمیق شاعر به خاطر جدایی از معشوق است. او احساس می‌کند که دلش در میان غم گرفتار شده و صبرش کاهش یافته است. بار غم فراق بر دوشش سنگینی می‌کند و به شدت رنج می‌برد. شاعر از وضعیت خود شکایت دارد و به شرایط سخت عاشقی اشاره می‌کند که بر او تحمیل شده است. در نهایت، او از محبوبش درخواست رحم و شفقت می‌کند، چرا که حال او با غم و اندوه پر شده است.
دردا که دلم اسیر غم شداندوه فزود و صبر کم شد
هوش مصنوعی: دلم پر از غم و اندوه شده و این موضوع باعث شده که صبرم کمکم از بین برود.
پشتم چو کمان ابروی تواز بار غم فراق خم شد
هوش مصنوعی: پشتم مانند کمانی که به خاطر بار غم دور شده، از ناراحتی فاصلهات خم شده است.
مسکین دل مستمند زارمدور از تو ندیم هر ندم شد
هوش مصنوعی: دل غمگین و نیازمند من دور از تو به شدت دلتنگ است و هیچ کمکی نمیتوانم بکنم.
هم خستۀ غصۀ بلا گشتهم کشتۀ محنت و الم شد
هوش مصنوعی: او همواره از غم و مشکلات خسته و مایوس است و همچنین از زحمت و درد به شدت آسیب دیده و دچار رنج شده است.
چون طبل نهان زند کسی کاودر عالم عاشقی علم شد
هوش مصنوعی: وقتی کسی در عشق به راز و سرودی پردازد، مانند طبل پنهانی صدا میزند و جهان را آگاه می‌کند.
کارم همه صبر و بردباری‌ستتا شیوۀ تو همه ستم شد
هوش مصنوعی: تمام کار من صبر و تحمل است تا اینکه رفتار تو به طور کامل ناعادلانه و ستمگرانه شود.
بر ابن عماد رحمتی کنکز دست تو پای‌مال غم شد
هوش مصنوعی: به پسر عماد رحمتی کن که از دست تو دلش پر از غم شده است.