بخش ۲۴ - غزل

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشقی ناشدنی و بی‌سرانجام اشاره می‌کند. او به محبوب خود می‌گوید که خیال وصالش را نداشته باشد، چراکه به خواب دیدن وصال ممکن نیست. همچنین شاعر به سختی‌هایی که محبوب با آن روبه‌رو است اشاره می‌کند و می‌گوید که در جایی که هیچ وزیدنی (حب) وجود ندارد، او چگونه می‌تواند امیدوار باشد. او به محبوب یادآوری می‌کند که حتی اگر خود را به استحکام کوه هم تشبیه کند، باز هم تحمل غم عشق را نخواهد داشت. در نهایت، شاعر از محبوب می‌خواهد تا درباره بخت و تقدیر خود بیشتر فکر کند و از او به خاطر عدم رسیدن به وصال، گله می‌کند.