بخش ۳۳ - نامۀ ششم از زبان معشوق
هوش مصنوعی: این شعر به بیان غم و اندوه شاعر از جدایی و عدم رسیدن به محبوب می‌پردازد. شاعر از ترک هوس و آرزوها سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که دیدار محبوب ممکن نیست. او حسرت وصال و دل‌ربایی را دارد و به بی‌وفایی زمانه اشاره می‌کند. شاعر اظهار می‌کند که نمی‌تواند به کسی وفا کند و تنها درد و غم را به همراه دارد. او به شدت تحت تاثیر شوق و عشق قرار دارد و دیگران را دعوت می‌کند که در غم و اندوه او شریک شوند. این شعر بر احساسات عمیق و پیچیده عشق و جدایی تأکید دارد و از سوختن در آتش شوق صحبت می‌کند.
کای غم‌زده ترک این هوس کندم درکش و این حدیث بس کن
هوش مصنوعی: ای غمگین، این آرزو را رها کن و به هوای بیرون برو و درباره این موضوع بیشتر صحبت نکن.
خورشید جمال من نبیندجمشید وصال من نبیند
هوش مصنوعی: کسی مانند جمشید که در زیبایی و شکوه مشهور است، نمی‌تواند با جلال و زیبایی من دیدار کند.
دیدار منت چو نیست روزیدر آتش شوق چند سوزی
هوش مصنوعی: اگر روزی دیدار محبت و انتظار میسر نیست، پس چرا در آتش شوق و عشق همیشه بسوزیم؟
کارم همه ناز و دل‌ربایی‌سترسمم چو زمانه بی‌وفایی‌ست
هوش مصنوعی: من تمام کارم ناز و دل‌ربایی است و رسم و روال من در این دنیا وفا نداشتن است.
پروای رعایتت ندارمدر چشم عنایتت ندارم
هوش مصنوعی: من نگران نیستم که به چه توجهی داری و احساس نمیکنم که مورد توجه خاصی قرار دارم.
یاری و وفا نبینی از منجز جور و جفا نبینی از من
هوش مصنوعی: از من هیچ خیری نداشته باشی و جز بدی و ناراحتی چیزی نخواهی دید.
هرگز نشوی ز وصل من شادوز بند غمم نگردی آزاد
هوش مصنوعی: هرگز از نزدیکی و پیوند من شاد نخواهی شد و از غم و اندوه من نیز آزاد نخواهی گشت.
زین باغ مراد گل نچینیزین شاخ امید بر نبینی
هوش مصنوعی: از این باغ آرزوها نخواهی توانست گلی بچینی و بر این شاخه امید نخواهی دید.
از شوق من ار فغان برآریمن فارغم از فغان و زاری
هوش مصنوعی: اگر از سر شوق برای من فریاد بزنی، من از فریاد و ناله خود را رها میکنم.
همواره قرین درد می‌باشبا ناله و آه سرد می‌باش
هوش مصنوعی: همیشه با درد همراه هستی و در حال ناله و افسوس زدن هستی.
پیوسته چو شمع مجلس‌افروزاز آتش اشتیاق می‌سوز
هوش مصنوعی: همواره مانند شمعی که مجلس را روشن می‌کند، از شعلهی اشتیاق درونم میسوزم.
گر جامه دری ز شوق چون گلور نعره زنی بسان بلبل
هوش مصنوعی: اگر شوقزده مانند گل لباس بپوشی و اگر مانند بلبل آواز سر دهی،
وز دیده چو ابر نوبهاریسیلاب سرشک اگر بباری
هوش مصنوعی: اگر از چشمانم مانند باران بهاری اشک بریزد، این اشکها همچون طغیانی از سیلاب خواهند بود.