رباعی شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که هیچ چیز جز عشق و وجود محبوب برای او معنا ندارد. او می‌گوید که حتی اگر خواب‌ها و آرزوها خوشایند باشند، همچنان از حقیقت و واقعیت دورند و تنها عشق محبوب است که در زندگی‌اش جلوه‌گر است. به عبارتی، همه چیز در سایه محبوبش به بی‌معنی می‌رسد.
جز نقش تو در نظر نیامد ما راجز کوی تو رهگذر نیامد ما را
هوش مصنوعی: جز تصویر تو برای ما چیزی دیده نشد و جز مسیر تو، کسی به چشم ما نیامد.
خواب ار چه خوش آمد همه را در عهدتحقّا که به چشم دَر نیامد ما را
هوش مصنوعی: اگر خواب هم خوب و زیبا باشد، اما در زمان حضور تو، واقعاً برای ما قابل مشاهده نبوده است.