تناجی
حافظ شیرازی

رباعی شمارهٔ ۴۲

گر همچو من افتادهٔ این دام شویای بس که خراب باده و جام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالَم‌سوزیمبا ما منشین اگر نه بدنام شوی