قطعه شمارهٔ ۲۳
این رباعی را حافظ پس از مرگ فرزندش سروده و لابه های یک پدر دل سوخته است
دلا دیدی که آن فرزانه فرزندچه دید اندر خم این طاق رنگین
این رباعی را حافظ پس از مرگ فرزندش سروده و لابه های یک پدر دل سپخته است
به جای لوح سیمین در کنارشفلک بر سر نهادش لوح سنگین
این رباعی را حافظ پس از مرگ فرزندش سروده و لابه های یک پدر دل سپخته است