غزل شمارهٔ ۱۵۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و مشکلاتی است که در راه آن وجود دارد. شاعر از فتنه‌ها و احساسات متضاد صحبت می‌کند که از عشق برمی‌خیزند. او به وفاداری اشاره می‌کند و می‌گوید حتی اگر یک لحظه از عشق دور شود، باز هم به عشق بازمی‌گردد. شاعر به زیبایی محبوبش اشاره کرده و می‌گوید که این زیبایی چنان فریبی دارد که همه چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. او همچنین به سختی‌های عشق و نیاز به صبوری در برابر چالش‌ها اشاره می‌کند و در نهایت به تسلیم در برابر سرنوشت تأکید می‌کند، زیرا جنگیدن با روزگار به نتیجه‌ای نخواهد رسید.
اگر روم ز پِی‌اش فتنه‌ها برانگیزدور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
اگر در پی او بروم، آشوبها به پا می‌کند؛ و اگر دست از جست و جوی او بکشم، به دنبال کینهجویی میافتد.
و گر به رهگذری یک دَم از وفاداریچو گَرد در پِی‌اش افتم چو باد بُگْریزد
و اگر در رهگذاری یک دم از روی وفاداری به پایش بیفتم، چون باد میگریزد.
و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوسز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد
اگر نیم بوسه از او بخواهم، از حُقّهٔ دهانش، صد تمسخُرِ شیرین نثارم می‌کند. [1-«حُقّه» عبارت است از: الف-جعبه جادویی شعبدهبازان؛ ب-جای جواهر. 2-«حقه مینا»، اشاره دارد به آسمان. 3-به استناد لغتنامه دهخدا، «افسوس ریختن» یعنی «تمسخر کردن».]
من آن فریب که در نرگسِ تو می‌بینمبس آبروی که با خاک ره برآمیزد
من زیبایی و فریبی را که در چشمان تو میبینم، میدانم که آبروهای زیادی را به خاک میکِشد و خوار میگرداند.
فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاستکجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
هوش مصنوعی: عشق پر از چالش‌ها و خطرات است و در این راه، کسی لازم است که شجاع و دلیر باشد و از مشکلات نترسد.
تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده بازهزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد
هوش مصنوعی: نسبت به زندگی و زمان صبر داشته باش، زیرا زندگی همچون یک شعبدهباز هزاران شگفتی و ماجرا برای تو در پیش دارد.
بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظکه گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد
هوش مصنوعی: سرت را به درگاه تسلیم بگذار و تسلیم شو، حافظ، زیرا اگر با روزگار در بیفتی، آن وقت زمانه هم با تو سر جنگ خواهد داشت.