غزل شمارهٔ ۱۵۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و وفاداری عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس به زیبایی و ویژگی‌های او نمی‌رسد و هیچ کس از راز و محبت او اطلاع ندارد. بر خلاف زیبایی‌های ظاهری دیگران، معشوق او جایگاهی منحصر به فرد دارد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عمرش به سرعت سپری می‌شود و احساس می‌کند که دیگران نمی‌توانند به عمق احساسات او پی ببرند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که نباید از حسادت دیگران رنجیده شود و باید به محبت خود ادامه دهد، زیرا احساسات او از هر چیزی فراتر است.
به حسن و خُلق و وفا کس به یارِ ما نرسدتو را در این سخن، انکارِ کارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به زیبایی، اخلاق خوب و وفای ما مثل یار ما نمی‌رسد و در این گفته، نمیتوانی کار و ویژگی‌های ما را انکار کنی.
اگرچه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اندکسی به حُسن و ملاحت به یارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: هرچند افرادی زیبا و جذاب در حال جلب توجه هستند، اما هیچ‌کس به زیبایی و دلربایی محبوب ما نخواهد رسید.
به حق صحبت دیرین که هیچ محرمِ رازبه یارِ یک جهت حق‌گزارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: به خاطر عهدی که از گذشته داریم، هیچ‌کس نمیتواند به یار وفادار و راستین ما نزدیک شود و رازهای ما را درک کند.
هزار نقش برآید ز کِلکِ صُنع و یکیبه دلپذیری نقشِ نگارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: هزاران تصویر و نقش زیبا میتواند از هنر و خلاقیت دیگران ایجاد شود، اما هیچ کدام به زیبایی و دلنشینی تصویر محبوب ما نخواهد بود.
هزار نقد به بازارِ کائنات آرندیکی به سکهٔ صاحب عیارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: در بازار موجودات و دنیا، هزاران چیز ارزشمند و قابل خرید و فروش وجود دارد، اما هیچکدام به ارزش و اعتبار وجودی معشوق ما نمیرسند.
دریغ قافله عمر کآنچنان رفتندکه گَردشان به هوایِ دیارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: افسوس بر عمر ما که به سرعت سپری شد و طوری رفتند که حتی نشانی از آنها به دیار ما نرسید.
دلا ز رنجِ حسودان مرنج و واثق باشکه بد به خاطرِ امیدوارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: ای دل، از رنج و آزار حسودان ناراحت نباش و با دلگرمی زندگی کن، زیرا بدی به خاطر امید ما به سراغمان نخواهد آمد.
چنان بِزی که اگر خاکِ ره شوی کس راغبارِ خاطری از رهگذارِ ما نرسد
چنان زندگی کن که اگر روزی مُردی و اجزای وجودت جزو خاک شد و در راهی ریخته شد ، حتی غباری که از آن خاک بلند می‌شود ، دل کسی را آزرده نکند
بسوخت حافظ و ترسم که شرحِ قصهٔ اوبه سمعِ پادشهِ کامگارِ ما نرسد
هوش مصنوعی: دوست من حافظ به شدت نگران است که داستان غمانگیز او هرگز به گوش پادشاهای خوشبخت نرسد.