غزل شمارهٔ ۲۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، حافظ به رفیق خود می‌گوید که برای سفر به دنیای معنوی و دیانت به دنبال بخت نیکو و آرامش در خانقاه باشد. او توصیه می‌کند که دیگر به دنیای مادی و کسب مال و جاه فکر نکند و از زندگی معنوی و می‌نوشی لذت ببرد. حافظ به فضیلت و دانش اشاره دارد و یادآوری می‌کند که نباید به خواسته‌های دیگران وابسته باشد، بلکه رضایت خدا و پادشاهی خود را کافی می‌داند. در پایان به این نتیجه می‌رسد که نیازی به دعا و وردهای دیگر نیست و همان نماز شب و درس‌های صبحگاه کافی خواهد بود.
دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بسنسیمِ روضهٔ شیراز، پیکِ راهت بس
هوش مصنوعی: ای دل، همسفر خوشبختی و سرنوشتت باش، که نسیم دلانگیز باغهای شیراز، پیامآور راه توست.
دگر ز منزلِ جانان سفر مَکُن درویشکه سِیرِ معنوی و کُنجِ خانقاهت بس
هوش مصنوعی: به مسافر عزیز توصیه میشود که از سفر به منزل محبوب خود خودداری کند، چرا که راهپیمایی معنوی و آرامش در خانقاه برای او کافی است.
وگر کمین بِگُشایَد غمی ز گوشهٔ دلحریمِ درگهِ پیرِ مغان، پناهت بس
هوش مصنوعی: اگر نگرانیها و غمها برطرف شوند، در دل حریم و جایگاه پیر مغان، پناهی برای تو وجود خواهد داشت.
به صَدرِ مِصْطَبه بنشین و ساغرِ مِی نوشکه این قَدَر ز جهان، کسبِ مال و جاهَت بس
هوش مصنوعی: بر روی سکو نشسته و جام شراب بنوش که به این اندازه از دنیا، کسب ثروت و مقام کافی است.
زیادتی مَطَلَب، کار بر خود آسان کنصُراحیِ مِیِ لعل و بُتی چو ماهَت بس
هوش مصنوعی: بیش از حد به دنبال موضوعات مختلف نرو، کار را برای خود ساده کن. همچون جام شراب خوشرنگ و بت زیبایی که همچون ماه درخشان است، لذت ببر.
فلک به مَردمِ نادان دهد زِمامِ مرادتو اهل فضلی و دانش، همین گناهت بس
هوش مصنوعی: آسمان تقدیر را به دست افراد نادان میسپارد، در حالی که تو افرادی با فضیلت و دانش هستی. همین موضوع کافی است تا متوجه شوی که این خود یک نوع اشتباه و عیب است.
هوایِ مسکن مألوف و عهدِ یارِ قدیمز رهروانِ سفرکرده، عذرخواهت بس
هوش مصنوعی: حس و هوای خانهای که برایمان آشناست و یادآوری کردن عهد و قرار با دوست قدیمی، از مسافرانِ سفر کرده، بهانهای مناسب برای توست.
به مِنَّتِ دگران خو مَکُن که در دو جهانرضایِ ایزد و اِنعامِ پادشاهت بس
هوش مصنوعی: به خودت زحمت نده که برای دیگران مدیون باشی، زیرا در این دو جهان، خشنودی خداوند و نعمت پادشاهی تو کافی است.
به هیچ وِردِ دگر نیست حاجت ای حافظدعایِ نیمْ‌شب و درسِ صبحگاهت بس
هوش مصنوعی: به هیچ ذکر دیگری نیازی نیست، ای حافظ؛ دعای نیمهشب و آموزشهای صبحگاهیات کافی است.