غزل شمارهٔ ۳۵۳
هوش مصنوعی: این شعر از حافظ نشاندهندهی عدم تمایل او به ترک عشق و زیباییهاست. شاعر بارها تلاش کرده که عشق را فراموش کند، اما هیچگاه موفق نشده و به این نتیجه رسیده که لذت عشق و دیدار معشوق را با هیچ چیزی عوض نمیکند. او به نصیحتهای دیگران که او را به ترک عشق دعوت میکنند، بیاعتنایی میکند و بر این باور است که عشق و زیبایی جزئی جداییناپذیر از زندگیاش هستند. در نهایت، حافظ به ارزش عشق و زیبایی در برابر دنیا اشاره میکند و نمیخواهد از عشق و ارتباط با معشوق دست بکشد.
من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمیکنمصد بار توبه کردم و دیگر نمیکنم
مـن از عشق ومحبّت، ازدوستی و مهرورزی، ازعیش وعشرت وشادمانی، ازشاهدبازی ونظربازی، ازشادزیستن و شادکردن دلها، از پایکوبی و دستافشانی، دست بر نمیدارم. صـدبـارپ یش ازاین به توصیهی نصیحتگوی، از شرابخواری و عاشقی تـوبه کردهام ونتیجه ی بَدگرفتهام یعنی خود را بیهوده ازشادکامی و محبت و عشقبازی محروم کردم. توبهها جزپشیمانی حاصلی نداشته به این نتیجه رسیدم که دیگر توبه نکنم.«از حاشیه»
باغِ بهشت و سایهٔ طوبی و قصر و حوربا خاکِ کوی دوست برابر نمیکنم
هوش مصنوعی: من بهشت، درخت طوبی، کاخها و زیباییهای آن世界 را با خاک جای دوستام عوض نمیکنم.
تلقین و درسِ اهل نظر یک اشارت استگفتم کِنایتی و مکرر نمیکنم
هوش مصنوعی: آموختن و مطالعه نظرها و اندیشههای اهل علم، فقط یک نشانه است. من این مطلب را به صورت غیرمستقیم بیان کردم و تکرار نخواهم کرد.
هرگز نمیشود ز سرِ خود خبر مراتا در میانِ میکده سر بَر نمیکنم
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانی از حال من آگاه شوی تا زمانی که خودم در میکده، موضوع را به تو نگویم.
ناصِح به طَعن گفت که «رو ترکِ عشق کن»محتاجِ جنگ نیست برادر، نمیکنم
هوش مصنوعی: دوست ناصح به طعنه گفت که برو و از عشق فاصله بگیر، برادر، نیازی به جنگ و جدال نیست؛ اما من این کار را نمیکنم.
این تقویام تمام، که با شاهدانِ شهرناز و کرشمه بر سرِ منبر نمیکنم
هوش مصنوعی: من این تقوا را تمام میدانم که به خاطر ناز و دلفریبی جذابیتهای دیگران، در جمع مردم و در مکانهای مهم، خودم را زیر سوال نبرم.
حافظ! جنابِ پیرِ مُغان جایِ دولت استمن تَرکِ خاکبوسیِ این در نمیکنم
هوش مصنوعی: حافظ میگوید که در کنار پیر مغان، که نماد سرپرستی و هدایت است، فضایی برای دستیابی به نعمت و برکت وجود دارد. او با ابراز عشق و ارادت به این مکان، تأکید میکند که هرگز از با خاک در افتادن و احترام به این درگاه دست نخواهد کشید.