غزل شمارهٔ ۴۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌ها و لذایذ زندگی می‌پردازد و به دنبال تجربیات بهتر از آنچه در حال حاضر دارد، می‌گردد. او از زیبایی‌های عشق و میخانه صحبت می‌کند و به قدرت و ارزش‌های انسانی اشاره دارد. شاعر با اشاره به مشاوره‌های دیگران درباره عشق و غم، به دنبال هنری می‌گردد که فراتر از غم و رنج باشد. او همچنین می‌گوید که دلش به چیزی گرامی وابسته است و در نهایت، از زیبایی‌های زندگی و لذتی که نمی‌توان در جای دیگری یافت، یاد می‌کند.
می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از اینبر در میکده می‌کن گذری بهتر از این
هوش مصنوعی: بر صدای خوب رندان نگاهی افکن و از در میکده، عبوری کن که از این بهتر باشد.
در حق من لبت این لطف که می‌فرمایدسخت خوب است ولیکن قَدَری بهتر از این
هوش مصنوعی: لبت که در مورد من سخن می‌گوید، خیلی محبتآمیز است و من این را میپسندم، اما امیدوارم که کمی بیشتر از این محبت را احساس کنم.
آن که فکرش گره از کار جهان بگْشایدگو در این کار بفرما، نظری بهتر از این؟
هوش مصنوعی: کسی که بتواند از مشکلات زندگی و جهان راه حلی بیابد، باید با نگاهی عمیقتر و بهتر به این موضوع بپردازد.
ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشقبرو ای خواجهٔ عاقل هنری بهتر از این؟!
هوش مصنوعی: دوست من گفت که عشق جز غم و درد هیچ هنری ندارد. به تو، ای مرد خردمند، میگویم که آیا هنر و زیبایی دیگری بهتر از این وجود دارد؟
دل بدان رود گرامی چه کنم گر ندهم؟مادر دهر ندارد پسری بهتر از این
اگر عاشق آن فرزند عزیز نشوم، چکار کنم؟ مادر روزگار پسری بهتر از این ندارد!
من چو گویم که قَدَح نوش و لب ساقی بوسبشنو از من که نگوید دگری بهتر از این
هوش مصنوعی: وقتی من میگویم که جام را بنوش و لبهای ساقی را ببوس، بدان که هیچکس نمیتواند بهتر از این را بگوید.
کِلْکِ حافظ شکرین میوه نباتی‌ست، بچینکه در این باغ نبینی ثمری بهتر از این
هوش مصنوعی: دست نوشتههای حافظ شیرینی چون میوههای خوشمزهاند. از آنها بهره ببر، چون در این باغ میوهای بهتر از این پیدا نمیکنی.