غزل شمارهٔ ۴۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به محبوب ابراز می‌کند. او به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او تأثیر زیادی بر روح و جانش دارد. شاعر از درد و اشک‌های خود به خاطر نبود محبوب صحبت می‌کند و به یاد لحظات شیرین و زیبای آن‌ها می‌افتد. او همچنین به تأثیر زیبایی محبوب بر زندگی‌اش و افکارش اشاره می‌کند و از غم و اندوه ناشی از دوری او می‌گوید. در نهایت، حافظ به تمایل خود برای نوشیدن می و همچنین آرزوی وصال دلدار اشاره می‌کند. در کل، شعر تمایل و عشق عمیق شاعر به محبوبش را منعکس می‌کند.
زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشیخط بر صحیفهٔ گل و گلزار می‌کشی
هوش مصنوعی: از این چهرهی زیبا که بر روی گلها می‌کشی، آثاری بر صفحات گل و باغ گلها به جا میگذاری.
اشک حرم‌نشین نهان‌خانهٔ مرازان سوی هفت‌پرده به بازار می‌کشی
هوش مصنوعی: اشک‌های من که در حرم نشستهاند، به شکلی پنهان به سوی بیرون از هفت پرده میروند و مرا به میدان و بازار میآورند.
کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلفهر دم به قید سلسله در کار می‌کشی
هوش مصنوعی: تنبل و بیهواس، به مانند نسیم صبح، هر لحظه با عطر زلفت به دام محبتت گرفتار میشوم.
هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مستاز خلوتم به خانهٔ خمار می‌کشی
هوش مصنوعی: هر لحظه به یاد آن لبان شیرین و چشمان مست مشغول میشوم و از تنهاییام به میخانه میروم.
گفتی سر تو بستهٔ فتراک ما شودسهل است اگر تو زحمت این بار می‌کشی
هوش مصنوعی: تو گفتی که اگر سر تو به فتراک ما بسته شود، مشکلی نیست، فقط کافی است که برای این کار زحمت بکشید.
با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم؟وه زین کمان که بر من بیمار می‌کشی
هوش مصنوعی: با نگاه و چهره زیبای تو چگونه میتوانم دل را تسخیر کنم؟ ای وای از این کمان که بر من تیر میزند و مرا دردمند می‌کند.
بازآ که چشم بد ز رخت دفع می‌کندای تازه گل که دامن از این خار می‌کشی
هوش مصنوعی: برگرد و با حضور زیبای خود، چشم زخم را از خود دور کن. ای گل تازه، تو که دامن خود را از این خارها می‌کشی.
حافظ دگر چه می‌طلبی از نعیم دهرمی می‌خوری و طرهٔ دلدار می‌کشی
هوش مصنوعی: حافظ، چه چیزی دیگر از خوشیهای دنیا میخواهی؟ تو که در حال نوشیدن شراب هستی و با زیبایی محبوب خود به سر میبری.