شمارهٔ ۹ - فی التهنیة قدوم الصاحب الاعظم تاج الحق و الدین العراقی طاب ثراه
هوش مصنوعی: این شعر به استقبال و مژده‌ی آمدن یک شخصیت مهم و مقدس پرداخته است. شاعر از احساساتی مانند شوق و سرور صحبت می‌کند و بیان می‌کند که طبع و روحش به وجد آمده است. او اشاره می‌کند که عطری روح‌انگیز از وجود این شخصیت برمی‌خیزد و هدایایی از عالم معنوی به او می‌رسد. همچنین به زنده‌کردن امید و سیراب کردن تشنگان از آب روان نیز اشاره می‌شود، که نمادی از نعمت‌های الهی و رهایش از مشکلات است. در کل، این شعر حاکی از شادمانی و امید به آمدن نعمت‌های زندگی و معنویت است.
مژده ی مقدم مخدوم جهان آوردندخبر داور دوران زمان آوردند
هوش مصنوعی: مژدهای آوردند که سرور جهانیان به جمع ما آمده است و خبری از قاضی زمان به همراه دارد.
توسن طبع مرا در جولان افکندندطایر روح مرا در طیران آوردند
هوش مصنوعی: طبیعت من را به حرکت و جنبش واداشتند و روح من را به پرواز درآوردند.
عطرم از لخلخه ی سنبل حورا سودندتحفه ی جان من از عالم جان آوردند
هوش مصنوعی: عطر من از بوی خوش گل سنبل به دست آمده و هدیهی روح من از دنیای معنوی به من رسیده است.
ذره را شعشعه ی چشمه ی خور بخشیدندبنده را خلعتی از حضرت خان آوردند
هوش مصنوعی: یک ذره را نوری از چشمه خورشید بخشیدند و بنده را از جانب سلطان لباس ارزندهای آوردند.
کشتگان را ز روان باز بشارت دادندتشنگانرا بلب آب روان آوردند
هوش مصنوعی: کسانی که در جنگ کشته شده بودند، به آرامش رسیدند و به آنها خبر خوشی دادند. همچنین، تشنگان نیز به نهر آب رسیدند و از آن بهرهمند شدند.