شمارهٔ ۱۲ - فی مرثیة السلطان السعید الشهید ارپه خان و مدح الامیر جلال الدولة و الدین مهدی
هوش مصنوعی: در این متن شاعر به نقد سرنوشت و تقدیر انسانی می‌پردازد و می‌گوید که هیچ کس از چنگال حوادث و مشکلات زندگی نجات نمی‌یابد. او با اشاره به شخصیت‌های تاریخی مانند سکندر و تهمتن، نشان می‌دهد که حتی بزرگ‌ترین قهرمانان نیز از مصائب در امان نیستند. شاعر به ناامیدی و سختی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود تلاش‌ها و افتخارات، سرانجام همه در برابر مرگ و فلاکت بی‌پناه می‌شوند. در نهایت، او به نوشیدن شراب و مستی از زندگی نیز اشاره می‌کند که می‌تواند نشانه‌ای از فراموشی غم‌ها باشد.
ز دست این فلک گوژ پشت سفله پرستکدام سر که نرفتست عاقبت از دست
هوش مصنوعی: از دست این چرخ ناپایدار و دنیاپرست، کدام انسانی که از بند آن رهایی یافته است؟
اگر نهی ز شرف بر سر کواکب پایبزیر پای حوادث کند سپهرت پست
هوش مصنوعی: اگر انسان از مقام و منزلت خود دست بردارد و در برابر اتفاقات و حوادث تسلیم شود، به زحمت و سختی دچار میشود و مقامش پایین میآید.
سکندر ار چه بمردانگی جهان بگشودبوقت کوچ بنا کام بار رحلت بست
هوش مصنوعی: سکندر، هرچند که با شجاعت و دلیری دنیا را فتح کرد، اما در زمان سفر خود به سوی دیگری، بار و بنه سفرش را آماده کرد.
تهمتن ار غم این هفتخوان خلاص نیافتسیامک از کف این دیو کینه جوی نجست
هوش مصنوعی: اگر تهمتن در گذر از هفت خوان، از غم‌ها و مشکلات رهایی نیابد، سیامک هرگز از دست این دیو کینهجو رها نخواهد شد.
غبار دل چه نشیند چو گرد محنت خاستز ملک و مال چه خیزد چو شمع عمر نشست
هوش مصنوعی: دل پر از غبار و نشانههای غم و اندوه است. چه فایدهای دارد به دنبال ملک و مال رفتن وقتی که عمر مانند شمعی در حال تمام شدن است؟
چو ساقی فلکت می ز هفت جام دهدچو جم کشند بیکدم بخوابگاهت مست
هوش مصنوعی: وقتی ساقی دنیا نوشیدنی از هفت جام به تو می‌دهد و تو مانند جم در یک لحظه خود را مست به خواب میبری.
ز سرد مهری گیتی نگر که در هیجابه تیر چرخ روان امیرزاده بخست
هوش مصنوعی: به سردی و بیمهری جهان توجه کن که در هیچ جا نمیتوانی چهرهٔ فرماندهی را که به تیر تقدیر گرفتار است، ببینی.