شمارهٔ ۱۳ - فی مرثیة نوئین الاعظم غیاث الدین کیخسرو و ابیه قطب الدین محمود
هوش مصنوعی: این شعر به بیان تلخی‌های زندگی و گذر زمان می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که هیچ چیز از زندگی براساس تجربیات او جز زخم و رنج حاصل نمی‌شود و شادی در روزگار وجود ندارد. او به طور خاص بر این نکته تأکید دارد که در این دنیا، زیبایی و لذت‌ها فقط به ظاهر وجود دارند و در باطن به درد و رنج منتهی می‌شوند. شاعر از نبود دوستی واقعی و ثبات در این جهان lament می‌کند و می‌گوید هیچگاه نبوده است کسی که از این دنیا شاد و راضی باشد. به طور کلی، شعر تلاشی است برای نشان دادن زخم‌ها و ناکامی‌های زندگی انسانی در برابر زیبایی‌های ظاهری.
از گنج دهر بهره بجز زخم مار نیستوز گلبن زمانه بجز نوک خار نیست
هوش مصنوعی: در زندگی، سودی جز درد و رنج ندارد و زیبایی‌های زمانه نیز تنها با زخم‌ها و مشکلات همراه است.
بگذر ز می که مجلسیان وجود اوحاصل ز جام دهر برون از خمار نیست
هوش مصنوعی: از می بگذر، زیرا کسانی که در مجلس هستند، وجود او را از تأثیر جام دنیا به دست آوردهاند و این حالتی که دارند، چیزی جز نشئگی نیست.
کو در میان باغ کسی یا کنار گلکورا چو لاله خون جگر در کنار نیست
هوش مصنوعی: در باغ کسی نیست که در کنار گلها باشد و مانند لالهای، دلش پر از درد و اندوه باشد.
بر این قرار گرچه زنی سایبان انسزیرا که همچو سایه دمی بر قرار نیست
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که حتی اگر انسانی در کنار ما باشد و ما از حضور او لذت ببریم، همیشه باید بدانیم که آن رابطه یا حضور ممکن است پایدار نباشد و زودگذر است. مانند سایهای که لحظهای در کنار ماست اما نمیتوانیم به آن اتکا کنیم.
تا چند سرکشی سر گردنکشان دهربر پای دار بین که جهان پایدار نیست
هوش مصنوعی: تا کی باید به گردنکشان و سرکشهای زمان اجازه داد که به ظلم و ستم ادامه دهند؟ باید توجه داشت که این دنیا پایدار نیست و هیچچیز در آن دائمی نیست.
در این رباط کهنه مزن خیمه وقوفچون واقفی که موقف او استوار نیست
هوش مصنوعی: در این مکان قدیمی، چادر نزن و اقامت نکن، چرا که همچون کسی که در ایستگاه ناپایداری قرار دارد، جای تو هم ثابت و مطمئن نیست.
هرگز نبوده است کس از روزگار شادور زانک بوده است در این روزگار نیست
هوش مصنوعی: هیچکس در تاریخ از زندگی خود راضی و خوشحال نبوده، زیرا در این زمان، شادی واقعی وجود ندارد.