شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مهمانی و شادی اشاره می‌کند و دعوت به نوشیدن شراب می‌کند. او از زاهدانی که به دنبال معنا و حقیقت هستند، انتقاد می‌کند و می‌گوید که نباید عیب رندان را گرفت. شاعر به وضعیت خود و گرفتار شدنش در دام عشق اشاره می‌کند و می‌فهمد که در برابر زیبایی‌ها نمی‌توان مقاومت کرد. او همچنین به امید و لطف خداوند تأکید می‌کند و به بی‌فایده بودن دوری از عشق اشاره دارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که زمان را نباید ضایع کرد و باید از لحظات زندگی بهره‌برداری کرد.
ساقیا وقتِ صبوح آمد بیار آن جام رامی‌پرستانیم درده بادهٔ گل‌فام را
هوش مصنوعی: ای ساقی، وقت صبح فرارسیده است، بیا و آن جام را بیاور. ما مینوشیم و از شراب خوشرنگ لذت میبریم.
زاهدان را چون ز منظوری نهانی چاره نیستپس نشاید عیب‌کردن رندِ دُردآشام را
هوش مصنوعی: زاهدان که هدفی پنهان دارند، نمیتوانند به رندی که شرابنوش است عیب بگذارند، چون راهی برای آنها وجود ندارد.
احتراز از عشق می‌کردم ولی بی‌حاصل استهرکه از اول تصوّر می‌کند فرجام را
هوش مصنوعی: من سعی کردم از عشق دوری کنم، اما بی‌فایده است. هر کسی که از ابتدا بخواهد نتیجه کارش را پیشبینی کند، نمیتواند.
من به بویِ دانهٔ خالش به دام افتاده‌امگرچه صیدِ نیکوان، دولت شمارد دام را
هوش مصنوعی: من به بوی خوش دانهای که از اوست، گرفتار شدهام، با اینکه شکار خوبان، به دام و تلهای که برایش گذاشتهاند، ارزش میدهد.
هرکه او را ذره‌ای با ماه‌رویان مهر نیستبر چنین عامی فضیلت می‌نهند انعام را
هوش مصنوعی: هر کس که حتی به اندازهی یک ذره هم به زیبایی ماه‌رویان مهر نداشته باشد، بر چنین فردی فضیلت نمیبخشند و مورد توجه خاصی قرار نمیگیرد.
شام را از صبحِ صادق باز نشناسم ز شوقچون مَهَم پُرچین کند بر صبحِ صادق، شام را
هوش مصنوعی: شام را به خاطر شوق و احساساتی که دارم، از صبح زود نمیتوانم تمیز دهم، چون وقتی که ماه شروع به کامل شدن می‌کند و مظهر زیبایی میشود، شب را فراموش میکنم.
گر بدین‌سان بر درِ بتخانهٔ چین بگذردبت‌پرستان، پیشِ رویش بشکنند اصنام را
هوش مصنوعی: اگر بتپرستان از در بتخانه چین عبور کنند، در مقابل او، مجسمهها را خواهند شکست.
بر گدایان، حکمِ کشتن هست سلطان را ولیکهم به لطفِ عامِ او اومید باشد عام را
هوش مصنوعی: سلطان میتواند گدایان را به قتل برساند، اما مردم امیدوارند که به خاطر لطف و رحمت او، از چنین حکمی در امان باشند.
چون بهر معنی که بینی تکیه بر ایّام نیستحیف باشد «خواجو» ار ضایع کنی ایّام را
هوش مصنوعی: هرگاه به معنی و هدفی که در زندگی داری نگاه کنی، میبینی که نباید به روزگار تکیه کنی. «خواجو»، اگر وقت و روزهایت را بیهوده تلف کنی، واقعاً متأسف کننده است.