شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوب خود اشاره می‌کند و از ویژگی‌های حیرت‌انگیز آن صحبت می‌کند. او چهره محبوب را به شمعی که جهان را روشن می‌کند تشبیه می‌کند و از شیرینی و لطافت او به عنوان نشانه‌ای از زندگی و حیات یاد می‌کند. شاعر به تأثیر زیبایی این شخص بر زندگی خود اشاره می‌کند و از حسرت و اشک‌های خود برای دیدن او سخن می‌گوید. همچنین به مفهوم محبت و فداکاری نیز اشاره می‌کند و در نهایت از ناپایداری عمر و لزوم بهره‌برداری از زیبایی‌ها و عشق در لحظه‌های گذرا سخن می‌گوید.
رخسار تو شمع کایناتستوز قند تو شور در نباتست
هوش مصنوعی: صورتت همانند شمعی است که جهان را روشن کرده و شیرینی وجودت مانند قند، حیات را پر از شور و نشاط کرده است.
ریحان خط سیاه شیرینپیرامن شکّرت نباتست
هوش مصنوعی: ریحان با خطوط سیاه و شیرین خود، دور شیرینی تو را گرفته است.
خضرست مگر که سرنوشتشبر گوشه ی چشمه ی حیاتست
هوش مصنوعی: او همچون خضر است، مگر اینکه سرنوشتش در گوشهای از چشمه حیات قرار دارد.
بر عرصه حسن شاه گردونپیش دو رخ تو شاه ماتست
هوش مصنوعی: در میدان زیبایی، چهره دوگانه تو، حتی پادشاه آسمان را نیز به حیرت واداشته است.
یک قطره ز اشک ما محیطستیک چشمه ز چشم ما فراتست
هوش مصنوعی: یک قطره از اشک‌های ما به اندازهای بزرگ است که مثل یک چشمه میماند و احساسات ما از عمق چشمهایمان به آبی زلال و فراخ شبیه است.
عنوان سواد خطّ سبزتسرنامه ی نامه ی نجاتست
هوش مصنوعی: عنوان دانش خط سبز تو، سرآغاز نامه ای است که مایه ی نجات است.
وجهی ز برات دلربایییا نسخه ای از شب براتست
هوش مصنوعی: چهرهای زیبا و دلربا داری که مانند نسخهای از زیبایی شب به نظر میرسد.
آخر به زکات حسن ما رادریاب که موسم زکاتست
هوش مصنوعی: در نهایت، لطفاً ما را درک کن و به ما کمک کن، زیرا زمان آن فرا رسیده که ما از خوبیهایمان بهرهمند شویم.
خواجو ز تو کی ثبات جویدزان روی که عمر بی ثباتست
هوش مصنوعی: خواجو به دنبال ثبات و پایدار بودن از تو نیست، زیرا زندگی خود به خود بیثبات و ناپایدار است.