شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و غمناک شاعر می‌پردازد. شاعر از غم و اشتیاق شدید خود برای معشوق سخن می‌گوید و به زیبایی‌های او اشاره می‌کند. او از درد و رنجی که در اثر دوری از معشوق احساس می‌کند، سخن می‌گوید و به وضوح به ارتباط عاطفی عمیق خود اشاره دارد. شاعر همچنین به بی‌معنایی و بی‌ارزشی خود در مقابل عشق اشاره می‌کند و به تمایل معشوق برای نادیده گرفتن او اشاره دارد. به طور کلی، این شعر نمایانگر درد و شگفتی‌های عشق است.
جانم از غم بلب رسیده ی تستدلم از دیده خون چکیده ی تست
هوش مصنوعی: جانم از اندوه غزلی که داری ناراحت است و دلم از اشکی که ریختهام، پر از درد و غم توست.
راستی را قد خمیده ی مننقشی از ابروی خمیده ی تست
هوش مصنوعی: قد خمیده و قامت من، یادآور ابروی خمیده توست که زیباییات را نشان میدهد.
طوطی جانم از پی شکرتز آشیان بدن پریده ی تست
هوش مصنوعی: طوطی عزیزم، به خاطر تو از آشیانه بدنم خارج شدهام.
با لب لعل روح پرور توجوهر روح پروریده ی تست
هوش مصنوعی: با لبهای خوشرنگ و دلپذیر تو، روح من پرورش یافته و زنده شده است.
شاید ار سر نهند سردارانپیش رویت که برکشیده ی تست
هوش مصنوعی: شاید جنگجویان بزرگ پیش از تو به میدان بیایند، اما تو کسی هستی که برتر از آنها هستی.
دل شوریدگان بی آرامدر سر زلف آرمیده ی تست
هوش مصنوعی: دلهای پرخروش و ناآرام عاشقان، به خاطر زیبایی و افسون زلفهای تو آرام میگیرد.
دیده نادیده می کنی و مرادیده پیوسته در دو دیده ی تست
هوش مصنوعی: تو به طور مداوم به من توجه نمیکنی، اما من همیشه در نگاه تو هستم.
بنده را کو بزر کنند بهابی بها بنده زر خریده ی تست
هوش مصنوعی: غلام را چه ارزش و بهایی است وقتی که تو او را با قیمت ناچیز خریدهای.
دل خواجو بجان رسید و مراجان غمگین بلب رسیده ی تست
هوش مصنوعی: دل خواجو به شدت بیتاب و نگران شده و جان من نیز به خاطر غم و اندوهی که به خاطر تو دارم، به زحمت افتاده است.