شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت یک معشوق است. شاعر توصیف می‌کند که معشوق به گونه‌ای است که با وجود ظاهری زیبا و دلربا، در رفتار و کلماتش نیز شیرینی و جذابیت دارد. او به تفاوت‌های نازک و ظریف در چهره و ویژگی‌های معشوق اشاره می‌کند، مثل لب‌های شیرین و طره‌ای که چون سایبان است. همچنین شاعر به تأثیر این زیبایی بر دل و جان عاشق اشاره می‌کند و او را مشغول و در خواب و بیداری توصیف می‌کند. در انتها، شاعر به رابطه بین خود و معشوق اشاره کرده و می‌گوید گرچه می‌تواند تلخ بگوید، اما در دل او شیرینی وجود دارد.
رخش با آب و آتش در نقابستلبش با آتش اندر عین آبست
هوش مصنوعی: رخسار او همچون زیباییهای آب و آتش است؛ لبهایش گرمای آتش را در دل آب پنهان کرده است.
شکنج طرّه اش بر چهره گوئیکه از شب سایبان بر آفتابست
هوش مصنوعی: دستههای پیچیده و زیبا از موهایش بر چهرهاش به گونه‌ای است که گویی شب، سایهای بر نور آفتاب افکنده است.
لب شیرین او یا جان شیرینخط مشکین او یا مشگ نابست
هوش مصنوعی: لبان شیرین او یا جان شیرین، خط مشکین او یا عطر ناب.
عقیقش کاتش او آب لعلستعذارش کاب او آتش نقابست
هوش مصنوعی: عقیق او مانند آتش است و آب لعلش به زیبایی عذری همچون آتش است که در زیر نقاب پنهان شده است.
شکر در اهتمام پر طوطیستقمر در سایه ی پر غرابست
هوش مصنوعی: شکر با تلاش و زحمت طوطی به دست میآید، در حالی که قمر در سایهی پر کلاغ قرار دارد.
ز چشمش فتنه بیدارست و چشمشچو بختم روز و شب در عین خوابست
هوش مصنوعی: چشمان او باعث بیداری و آشفتگی هستند، ولی چشمانش مانند سرنوشت من در خواب و خیال به سر میبرند، به طوری که روز و شب برایم فرقی نمیکند.
عقیق اشک من در جام یاقوتشراب لعل یا لعل مذابست
هوش مصنوعی: اشکهای من همچون عقیق در جامی از یاقوت، به شکل شراب قرمز مدلول عشق و شوق است.
سرانگشت نگارینت نگارابخون جان مشتاقان خضابست
هوش مصنوعی: انگشتان رنگین تو، ای معشوق، به خون جانهای مشتاقی که به عشق تو گرفتارند، زینت یافته است.
اگر شورم کنی ور تلخ گوئیچو طوطی شکّرست شیرین جوابست
هوش مصنوعی: اگر مرا به جنون واداری یا تلخی کلامی همانند طوطی بگویی، من به تو پاسخ شیرین و خوش خواهم داد.
تن خواجو نگر در مهر رویتکه چون تار قصب بر ماهتابست
هوش مصنوعی: به تن خواجو نگاه کن و ببین که چگونه در زیر نور پرفروغ چهرهات به زیبایی میدرخشد، همچون نی که در نور ماه میتابد.