شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های یک معشوق می‌پردازد. شاعر به نازکی و لطافت معشوق اشاره می‌کند و نسبت به جذابیت ابروها و زلف‌های او ابراز حیرت می‌کند. او با ذکر موضوعاتی چون آتش زیبایی و فتنه‌هایی که در اطراف معشوق وجود دارد، احساسات عاشقانه‌اش را بیان می‌کند. شاعر همچنین از تأثیر چهره و زلف‌های معشوق بر خود صحبت کرده و تأکید می‌کند که این جذابیت‌ها او را درگیر کرده و حتی خوابش را نیز پریشان کرده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که نزد معشوق خود، آرامش و بهشت را می‌یابد و نمی‌خواهد که از او دور شود.
ایکه از دفتر حسنت مه تابان بابیستآتش روی تو در عین لطافت آبیست
هوش مصنوعی: چشمهای زیبای تو مانند ماه میدرخشد، و در عین لطافت و نرمیاش، آتش جذابیت و شوق را به وجود میآورد.
نیست در دور خطت دور تسلسل باطلکه خط سبز تو از دور تسلسل بابیست
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در دایره و تکرار بیپایانی که به نظر بینتیجه میآید، نشانهای از روشنی و امید وجود دارد. خط سبز اشاره به زندگی، رشد و شروعی تازه دارد که از این دایرهی تسلسل خارج است و نشاندهندهای از آغاز یک چیزی جدید و مثبت میباشد.
تا شد ابروی کژت فتنه ی هر گوشه نشینیای بسا فتنه که در گوشه ی هر محرابیست
هوش مصنوعی: وقتی ابروی کج تو در میان است، هر گوشهای دچار بلوا و آشفتگی میشود. بیشک، آشوبهایی که در دل هر نمازگاه وجود دارد، بسیارند.
زلف هندی توام دوش بخواب آمده بودبس پریشانم ازین زانک پریشان خوابیست
هوش مصنوعی: دیشب در خواب، زلف‌های هندی تو به سراغم آمد و مرا به شدت آشفته کرد، زیرا این آشفتهگی ناشی از خواب پریشان من بود.
پرتو روی چو ماه تو در آن زلف سیاهراستی را چه شب تیره و خوش مهتابیست
هوش مصنوعی: نور چهرهات مانند ماه، آنقدر در زلف‌های سیاهت زیباست که باعث میشود شب تاریک به طرز دلپذیری روشن و خوشایند به نظر برسد.
آنک گویند که عنّاب نشاند خون رابیتو هر قطره ئی از خون دلم عنابیست
هوش مصنوعی: آنها میگویند که عناب، رنگ خون را به خود میگیرد و هر قطره از خون دل من رنگی شبیه عناب دارد.
آفتابیست که از اوج شرف می تابدیا بت ماست که در هر خم زلفش تابیست
هوش مصنوعی: خورشیدی است که از بالاترین مقام و جایگاهش میتابد، یا معشوقی است که هر بار که نگاهی به موهایش میاندازیم، زیبایی خاصی دارد.
من ازین در نروم زانک بهر باب که هستپیش خواجو درش از روضه رضوان بابیست
هوش مصنوعی: من از این در خارج نمیروم، چون به خاطر در دیگری است که پیش خواجویی قرار دارد و آن در به باغ بهشت باز میشود.