شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی موضوعات تصوف و عشق الهی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که صوفی واقعی کسی است که از باده‌ی پاک و روحانی بهره‌مند شود، و در غیر این صورت، نمی‌تواند به صفای واقعی دست یابد. او بر این نکته تأکید می‌کند که کسانی که در فضای وحدت هستند، در دل‌هایشان محبت و عشق را تجربه می‌کنند، حتی اگر در جاهایی مانند دیر (مکان عبادت) و خرابات (محل شراب‌خواری و عشق) باشند.
شاعر به گوش فرا دادن به ناله‌ی ناقوس و زمزمه‌های رندان (عاشقان) دعوت می‌کند تا از خودآگاهی و نفس خود رها شوند. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اهل حقیقت در کوی عشق و خرابات در جستجوی حقایق عمیق‌تری هستند و از مغبچگان (عاشقان) آموزه‌های توحید را می‌آموزند. در انتها، شاعر سر حلقه‌ی رندان را به خواجویی تشبیه می‌کند که همه در گرد او گرد هم آمده‌اند. در مجموع، شعر به تجلی عشق الهی و حقیقت در دل‌دادگان پرداخته و به مخاطب دعوت به تجربۀ ناب عشق می‌کند.
صوفی اگرش باده ی صافی نچشانندصاحبنظران صوفی صافیش نخوانند
هوش مصنوعی: اگر صوفی را شرابی خالص ندهند، اهل نظر هم او را اهل صفا و پاکی نمیدانند.
بنگر که مقیمان سراپرده ی وحدتدر دیر مغان همسبق مغبچگانند
هوش مصنوعی: نگاه کن که ساکنان خیمه ی یکیّت در میکده ها همدم و همنشین ساقیها هستند.
رو گوش کن از زمزمه ی ناله ناقوسآن نکته که ارباب خرد واله از آنند
هوش مصنوعی: به آرامی به صدای ناله ناقوس گوش کن؛ این صدا به نکتهای اشاره دارد که خردمندان را با خود به حیرت میبرد.
در حلقه ی رندان خرابات مغان آیتا یکنفس از خویشتنت باز رهانند
هوش مصنوعی: به جمع اهل دل و رندان شرابخوار بپیوند تا لحظهای از خودت فارغ شوی و از قید و بندهای درونیات آزاد گردی.
از کعبه چه پرسی خبر اهل حقیقتکاین طایفه در کوی خرابات مغانند
هوش مصنوعی: از کعبه چه میپرسی درباره اهل حقیقت، زیرا این افراد در محله شرابخانه و میخانه مشغولند.
از مغبچگان می شنوم نکته ی توحیدو ارباب خرد معنی این نکته ندانند
هوش مصنوعی: من از معشوقان میشنوم نکتههای توحید را، اما صاحبان خرد نمیتوانند این معنا را درک کنند.
سر حلقه ی رندان خرابات چو خواجوستزان همچو نگینش همه در حلقه نشانند
هوش مصنوعی: در محفل رندان و اهل باده، خواجویان به نوعی نماد و الگو به شمار میآیند. مانند نگینی که در حلقهای قرار دارد، دیگران نیز به دور او جمع میشوند و از وجودش بهره‌مند میگردند.