شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و به تأثیرات عمیق این زیبایی بر روی عشق و دل‌باختگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که نگاه معشوق مانند تیرهایی است که هر لحظه به دل او اصابت می‌کند و به همین دلیل، عواطف و احساساتش را به طرز عجیبی در هم می‌ریزد. شاعر همچنین به چالش‌هایی که عشق و فراق به همراه دارد، اشاره می‌کند و از تأثیر زیبایی معشوق بر دیگران، حتی زاهدان و عابدان، سخن می‌گوید. در نهایت، اشتیاق و شوق او برای معشوق به هنگام صبح و خوشی‌های دل‌انگیز را با تصاویری زیبا و شاعرانه بیان می‌کند.
ترکم از غمزه چو ناوک بکمان درفکندای بسا فتنه که هر دم بجهان درفکند
هوش مصنوعی: وقتی که ترکش از غمزهات همچون تیر از کمان رها شود، میتوانی تصور کنی که چقدر دم به دم در جهان فتنه و آشوب ایجاد می‌کند.
کمر ار نکته ئی از وصف میانش گویمخویشتن را بفضولی بمیان درفکند
هوش مصنوعی: اگر بخواهم نکتهای از وصف او بگویم، خودم را در میان فضولی قرار دادهام.
گر در آن صورت زیبا نگرد صورتگرقلم از حیرت رویش ز بنان درفکند
هوش مصنوعی: اگر آن چهره زیبا تغییر کند، صورتگر از شگفتی به طوری که قلمش از دستش بیفتد.
تا چرا نرگس مست تو بقصد دل منهر دم از غمزه خدنگی بکمان درفکند
هوش مصنوعی: چرا نرگس زیبای تو با نگاه پر از خمار، هر لحظه به سمت دل من تیر از چشمانش پرتاب می‌کند؟
بشکر خنده درآ ورنه یقین می دانمکه دهان تو یقین را بگمان درفکند
هوش مصنوعی: اگر لبخند بزنید، مطمئن باشید که من میدانم دهان شما میتواند حقیقت را به شک و تردید تبدیل کند.
باغبانرا چه تفاوت کند ار وقت سحربچمن بلبل شوریده فغان درفکند
هوش مصنوعی: باغبان برایش فرقی ندارد که در صبح زود بچه بلبل شور و فریاد کند.
قلم ار شرح دهد قصّه اندوه فراقظاهر آنست که آتش بزبان درفکند
هوش مصنوعی: اگر قلم بخواهد داستان اندوه جدایی را شرح دهد، این گونه به نظر میرسد که آتش در زبانش شعلهور میشود.
نرگس مست تو از کنج صوامع هر دمزاهدی را بخرابات مغان درفکند
هوش مصنوعی: نرگس زیبا و سرمست تو از گوشههای معابد هر بار فرد زاهد و پارسا را به خوشگذرانیدنی در میکدهها میکشاند.
خواجو از شوق لب لعل تو هنگام صبوحبقدح اشک چو یاقوت روان درفکند
هوش مصنوعی: خواجو به خاطر عشق به لبهای تو در صبحگاه، اشکهایش را مانند یاقوت در جام می‌ریزد.