شمارهٔ ۲۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های بهار، عشق و دل‌تنگی شاعر اشاره دارد. شاعر در وصف گل و صبحدم می‌گوید که باده در دست و عشق در دل دارد. او بدون یار خود هیچ زیبایی را نمی‌بیند و معتقد است که کسی که اهل معنی و عشق واقعی است، فقط زیبایی‌های درونی را می‌سزد. در دل او غم وجود دارد و تنها یار توانسته دل او را شاد کند. شاعر به زیبایی لب‌های یار اشاره می‌کند و آرزو دارد که روزها را با بوسه‌های او سپری کند، حتی اگر تأثیر آن روزگار را فراموش کند. در نهایت، او به وفاداری و عشق حقیقی اشاره می‌کند که از یار انتظار دارد.
حبّذا پای گل و صبحدم و فصل بهارباده در دست و هوا در سر و لب بر لب یار
هوش مصنوعی: چه خوب است که در صبح زود، هنگامی که گلها درخشاناند و فصل بهار در حال حاضر است، با بادهای در دست و هوایی مطبوع، لب بر لبِ یار بگذاریم.
بی رخ یار هوای گل و گلزارم نیستزانک با دست نسیم چمن و بوی بهار
هوش مصنوعی: بدون حضور یار، علاقهای به گل و باغ ندارم، زیرا نسیم چمن و بوی بهار نمیتواند جای عشق او را پر کند.
همه بتخانه ی چین و نگارست ولیکاهل معنی نپرستند مگر نقش نگار
هوش مصنوعی: در این دنیا همه جا پر از زیبایی و تجملات است، اما کسانی که به معنای واقعی اهمیت میدهند، به جز تصویر واقعی عشق و هنر، به چیز دیگری توجه نمیکنند.
در دل تنگ من آمد غم و جز یار نیافتاوست کاندر حرم عشق تو می یابد یار
هوش مصنوعی: در دل ناراحت من غم وارد شده و جز محبوبم کسی را نیافتم. او در حریم عشق تو یار خود را مییابد.
سکّه روی مرا نقش نبینی زانرویکه درستست که چشمت نبود بر دینار
هوش مصنوعی: سکهای که روی من است را نمیتوانی ببینی، زیرا حقیقت این است که چشمت به دینار نیفتاده است.
خرّم آنروز که من بوسه شمارم ز لبتگرچه بیرون ز قیامت نبود روز شمار
هوش مصنوعی: روز خوشی خواهد بود که من لبان تو را بوسه بزنم، هرچند آن روز به قیامت نمیرسد و شمارش ندارد.
گفتی از لعل لبت کام بر آرم روزیچون مراد من دلسوخته اینست برآر
هوش مصنوعی: تو گفتی که روزی از لب های شیرینت کام میگیرم، اما آرزوی من، این دل سوختهام را به آرامش برسانی.
از میانت چو کمر میل کنارست مراگرچه بی زر ز میانت نتوان جست کنار
هوش مصنوعی: وقتی که کمر تو کشیده و زیباست، احساس میکنم که تو از من دوری. حتی اگر به گنجی دسترسی نداشته باشم، نمیتوانم از زیبایی تو چشمپوشی کنم.
گر بتیغش بزنی روی نپیچد خواجوکه دلش را سر یارست و تنش را سردار
هوش مصنوعی: اگر با شمشیر او را بزنند، خواجو روی خود را نمیگرداند، زیرا دل او متعلق به یار است و جسمش متعلق به سردار.