شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت چشمان و زلف‌های محبوب است. شاعر به خواب و آرامش آن چشم‌ها اشاره می‌کند و حسرت را به خاطر دوری از معشوق بیان می‌کند. او می‌گوید که چشمان معشوق به قدری جذاب و خواب‌آور هستند که نمی‌توان شب تیره‌ای را تصور کرد. همچنین به نرگس و راز و رمزهای عاشقانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دوری از معشوق باعث بی‌خوابی و تشنگی او شده است. در نهایت، شاعر به ویژگی‌های خاص معشوق می‌پردازد و زیبایی او را توصیف می‌کند.
ای دو چشم خوش پُر خواب تو در خوابی خوشوی دو زلف کژ پر تاب تو در تابی خوش
هوش مصنوعی: ای چشمان زیبای تو که در خواب خوبی غرق شدهاند، و ای موهای پیچخوردهات که در حال تاب خوردن به زیبایی هستند.
خفته چون چشم تو در هر طرفی بیماریوانگه از قند تو در حسرت جلابی خوش
هوش مصنوعی: چشم تو خوابیده و اطراف را بیماری فرا گرفته است، و سپس از شیرینی تو در آرزوی طراوتی خوش هستم.
همچو زلف سیه و روی جهان افروزتنتوان دید شبی تیره و مهتابی خوش
هوش مصنوعی: زیبایی تو همچون موی سیاه، در چنین شبی تاریک و با نور ماه نمی‌توان دید.
نرگست فتنه ی هر گوشه نشینست مقیمخوابگه ساخته بر گوشه ی محرابی خوش
هوش مصنوعی: نرگس زیبای تو در هر گوشهای که باشد، همه را در خواب و خیال میبرد و در گوشهای از محراب، جایگاهی دلنشین و آرام برای خود ساخته است.
تا برفت از نظرم چشم خوش پُر خوابتدر شب هجر نکردم نفسی خوابی خوش
هوش مصنوعی: وقتی که چشمان خوابآلود و زیبا و دیدنی تو از جلویم دور شد، در شب جدایی حتی یک نفس آرامشبخش هم نداشتم.
بجز از مردم چشمم که بخونم تشنه ستبیتو بر لب نچکاندست کسم آبی خوش
هوش مصنوعی: جز مردم کسی را نمیبینم که بتوانم به او اعتماد کنم. هیچکس نیست که به من آبی بدهد یا محبت کند. من تشنهام و در این بیکسی، بر لبم امیدی نیست.
گوش کن شرح شرف نامه ی مهر از خواجوزانک باشد صفت مهر رخت بابی خوش
هوش مصنوعی: به دقت به توضیحات درباره نامهای که درباره ارزش و زیبایی عشق نوشته شده گوش کن، چرا که ویژگی‌های عشق تو، مانند باب خوشی است که دل هر کسی را شاد می‌کند.