شمارهٔ ۳۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لذت‌های جوانی و عشق می‌پردازد. شاعر با یادآوری روزهای وصال و شادابی زندگی جوانان، حسرت زمان‌های گذشته را می‌کشد. او به وصف بهار، بستان، دوستان و می‌گساری می‌پردازد و فضایی سرشار از زیبایی و طراوت را ترسیم می‌کند.
شاعر از گل‌ها و باغ‌ها می‌گوید و به توصیف لحظات دلنشینی که در کنار دوستان سپری کرده، می‌پردازد. او به تأثیر زیبایی‌های طبیعی بر روح و روان اشاره می‌کند و از نغمه‌های خوش و عطر گل‌ها لذت می‌برد.
در نهایت، شاعر بر اهمیت قدر دانستن لحظات شاد و جوانی تأکید می‌کند، زیرا جوانی به سرعت می‌گذرد و نمی‌توان آن را دوباره بازگرداند. این شعر در مجموع به انسان یادآوری می‌کند که باید از زندگی و زیبایی‌های آن بهره‌مند شود.
سقی الله ایام وصل الغوانیعلی غفلة من صروف الزمان
هوش مصنوعی: خدای را شکر که روزهای وصال و دیدار دختران زیبا را به یاد میآورم، در حالی که غفلت زمان را فراموش کرده بودم.
فلمّا مررنا بربع الکواعبجنانی تَربّع روض الجنان
هوش مصنوعی: وقتی به محلهی جوانان زیبا گذر کردیم، آنجا بهشتی چون باغ های بهشت ساخته شده بود.
خوشا طرف بستان و فصل بهارانرخ دوستان و می دوستگانی
هوش مصنوعی: خوشا بهار و گلستان و فصل شادابی، وقتی دوستان و معشوقان را میبینیم.
گل و گلشن و نغمه ارغنونیصباح و صبوح و می ارغوانی
هوش مصنوعی: گل‌ها و باغ‌ها و آوازهای دلنشین، سپیدهدم و صبح با بویی شیرین و خوشگوار.
سُلیمی اتت بالحُمیا صبوحاًو تسقی علی شیم برق یمانی
هوش مصنوعی: به تو در صبح زود با آتش و حرارت خاصی عطا شده است و بر تو بارانی میبارد که همچون رعد و برق یمن زیبا و دلنشین است.
و فیها نظرتُ و قَد زلّ رجلیو فی زلّة الرجل مالی یدان
هوش مصنوعی: در اینجا به نظر میرسد فردی دچار لغزش شده و در نتیجه در موقعیتی ناامن قرار گرفته است. او به وضعیتی فکر می‌کند که هر لحظه ممکن است به خطر بیفتد و گفتن این مسأله نشاندهنده ی نگرانی و عدم ثبات در زندگیاش است. این حالت به نوعی به چالشهای زندگی و ناپایداری آن اشاره دارد.
گلی بود نورسته از باغ خوبیولی ایمن از تندباد خزانی
هوش مصنوعی: گلی بود که از باغ زیبایی شکفته و به خاطر ویژگیهایش از وزش بادهای سرد پاییزی در امان بود.
چو مه در به غلطاق گلریز چرخیچو خورشید در قرطهٔ آسمانی
هوش مصنوعی: مانند ماه که در گلزار میچرخد و زیبایی میآفریند، مثل خورشید که در آسمان درخشان و پرنور است.
تغنّی الحمامة فی جُنح لیلٍو تَحکی الصباحسن صوت الاغانی
هوش مصنوعی: عطر آواز کبوتر در سکوت شب پیچیده است و صبح، صدای نغمهها را به گوش میسازد.
اشّمُ روایح نور الخُزامیواصبوا الی الرند و الاقحوان
هوش مصنوعی: عطر خوش گل‌ها و گیاهان خوشبو به مشام میرسد و ما به سوی گیاه رُند و گل قُقنُس میرویم.
روان برفشان خواجو از آنک شعرتببرد آب آب حیات از روانی
هوش مصنوعی: برفهای روان خواجو به گونهای است که شعرت، مانند آب حیات، آن را زنده و جریانساز می‌کند.
غنیمت شمر عیش را با جوانانکه چون شد دگر بازناید جوانی
هوش مصنوعی: عیش و لذت را در کنار جوانان با ارزش بشمار، چرا که وقتی جوانی به پایان رسید، دیگر برنمیگردد.