شمارهٔ ۱ - کتب الی الشهریار السعید عزالدین کردانشاه الهرموزی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شکر و شیرینی مدح شاه سخن می‌گوید و بیان می‌کند که کلامش همچون طوطی در شکرستان، از محبت و بخشش شاه پر از شکر است. او اشاره می‌کند که باوجود بخشش‌های شاه، هرگز از حال آن شکر اطلاعی ندارد و به طرز زنده‌ای نشان می‌دهد که عشق و محبتش نسبت به شاه همواره پایدار و درخشان است.
شاها سزد که در شکرستان مدح توطوطی طبع من شکند هر زمان شکر
هوش مصنوعی: ای پادشاه، شایسته است که در باغ شیرینزبانان، تو را ستایش کنم و هر بار با کلام شیرین خود، به تو احترام بگذارم.
از خوان بخشش تو گرم بهره نیست هستدایم ز شکر عاطفتم در دهان شکر
هوش مصنوعی: از سفره بخششت نصیبی ندارم، اما همیشه از شیرینی محبتت در دلم مزه میزند.
ز انعام شه که در حق این بنده کرده بودگفتند هست در بنه ی کاروان شکر
هوش مصنوعی: از لطف و بخشش‌های پادشاه نسبت به این بنده صحبت کردند و گفتند که در بار و بنه کاروان شکر وجود دارد.
صد کاروان فزون شکر آورد و بنده راهرگز خبر نشد که چه شد حال آن شکر
هوش مصنوعی: صد کاروان شکر به بازار آمدند، ولی هیچگاه بنده ندانست که چه بر سر آن شکر آمد و چه بر آن گذشت.