شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی احساسات عاشقانه و عواطف انسانی می‌پردازد. شاعر ابتدا به تضاد میان صلح و جنگ اشاره می‌کند و از سردرگمی خود در مواجهه با این احساسات می‌گوید. او در ادامه به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود اشاره می‌کند و از درد و اشک‌هایش سخن می‌گوید. شاعر همچنین به نوشیدن شراب و تاثیر آن بر روح و جان اشاره می‌کند و از مدعی می‌خواهد که از زندگی‌اش دور شود. در نهایت، او ابراز می‌کند که همچنان تحت تأثیر عشق و عواطفش قرار دارد و به کنایه از نگارش نام خود می‌گوید که این کار نیز نشانی از ننگ است.
ترا با ما اگر صلحست جنگستنمی دانم دگر بار این چه ینگست
هوش مصنوعی: اگر تو با ما صلح داشته باشی، پس چرا احساس جنگ و درگیری میکنم؟ نمیدانم این احساس چیست و چرا دوباره به سراغم آمده است.
به نقلی زان دهان کامم برآورنه آخر پسته در بازار تنگست
هوش مصنوعی: این جمله به معنای این است که از گفتار کسی نه تنها بهرهای نمیبرم، بلکه انتظار دارم که در شرایط سخت و محدودیتها، چیزی به من نرسد. در واقع، به نوعی به این نکته اشاره دارد که در موقعیتهای دشوار، فرصتهای کمی برای دستیابی به خوشی و لذت وجود دارد.
چرا این قامت همچون کمانمز چشم افکنده ئی گوئی خدنگست
هوش مصنوعی: چرا این اندام تو مانند کمان است که از چشمها میافتد، گویی تیر بلندی است؟
ز اشکم سنگ می گردد ولیکننمی گردد دلت یا رب چه سنگست
هوش مصنوعی: از اشکهایم سنگ درست میشود، اما دل تو همچنان سنگی باقی میماند. ای پروردگار، چه دل سنگینی!
بده ساقی که آن آئینه جانکند روشن شراب همچو زنگست
هوش مصنوعی: به من بگو که ساقی، آن شراب را بریزد، زیرا آن شراب مانند آئینهای است که جان را روشن می‌کند، همچنان که زنگار را از روی اشیاء پاک می‌کند.
بدار ای مدعی از دامنم چنگترا باری عنان دل بچنگست
هوش مصنوعی: ای مدعی، از دامن من دور باش؛ چون دل من به تو وابسته نیست و کنترل او در دستان تو نیست.
زبان درکش که ما را رهزن دلنوای مطرب و آواز چنگست
هوش مصنوعی: زبانش را درک کن، چون صدای دلانگیز ساز و آواز موسیقی، ما را فریب میدهد.
از آن از اشک خالی نیست چشممکه پندارم شراب لاله رنگست
هوش مصنوعی: چشمم از اشک پر شده و به همین دلیل فکر میکنم که این اشکها شبیه به شراب قرمز گل لاله هستند.
اگر در دفتری وقتی بیابیقلم در نام خواجو کش که ننگست
هوش مصنوعی: اگر در جایی نام خواجو را با قلم ببینی، بدان که این کار ناپسند و زشت است.