شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است. شاعر به کوی محبت اشاره می‌کند که مورد نظر اوست و زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. او به ویژگی‌های ظاهری معشوق، مانند ابرو و موی او، پرداخته و عشقش را به عنوان مرهمی برای زخم‌های دلش می‌شمارد. شاعر همچنین به عیوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هر انسانی خصوصیات خاص خود را دارد. او از آتش عشق و دوزخ خویش می‌گوید، و بیان می‌کند که خود را با زیبایی معشوق تسلی می‌دهد. در انتها، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی از زیبایی معشوق سخن نگوید، باید او را کنار گذاشت و ملامتش نکرد، زیرا جویای زیبایی است.
بر سر کوی خرابات محبت کوئیستکه مرا بر سر آن کوی نظر بر سوئیست
هوش مصنوعی: در خیابان محبت، جایی هست که مشغول آن هستم و من همواره میخواهم به آن مکان نگاهی بیندازم.
دهنش یکسر مویست و میانش یک مویوز میان تن من تا بمیانش موئیست
هوش مصنوعی: دهانش پر از مو است و در میانهاش یک دسته مو وجود دارد. از وسط بدن من تا میانهاش نیز یک رشته مو هست.
ابروی او که ز چشمم نرود پیوستهنه کمانیست که شایسته ی هر بازوئیست
هوش مصنوعی: ابروی او نمیگذارد که چشمم از او برگردد، چون این ابرو مانند کمانی است که مخصوص هر بازویی نیست.
مرهمی از من مجروح مدارید دریغکه دلم خسته ی پیکان کمال ابروئیست
هوش مصنوعی: دلسردی و غم من را کم کنید، چرا که قلبم از تیرگی عشق و زیبایی ابروهای او زخمی و خسته است.
گر من از خوی بد خویش نگردم چه عجبهر کسی را که در آفاق ببینی خوئیست
هوش مصنوعی: اگر من نتوانم از خوی بد خود دور شوم، تعجبی ندارد که هر کسی که در دنیا میبینی، خصوصیات و صفات مخصوصی دارد.
ز آتش دوزخم از بهر چه می ترسانیددوزخ آنست که خالی ز بهشتی روئیست
هوش مصنوعی: من از آتش زخم خود میسوزم، چرا مرا از دوزخ میترسانید؟ دوزخ واقعی جایی است که از روی بهشتی بیخبر باشد.
نسخه ی غالیه یا رایحه ی گلزارستنکهت سنبل تریا نفس گلبوئیست
هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی به توصیف عطر و بوی گلها میپردازد. در واقع، می‌گوید که بوی عطر خاصی، مشابه با رایحهای از گلها مانند سنبل و گلبو است. به طور کلی، اشاره دارد به لطافت و دلنشینی این رایحهها که به انسان حس تازگی و طراوت می‌دهد.
هر که از زلف دراز تو نگوید سخنیدست کوته کن ازو زانک پریشان گوئیست
هوش مصنوعی: هر کسی که درباره زلف بلند تو چیزی نگوید، بهتر است که از او دوری کنی، چون او فردی پریشان و آشفته است.
اگر از کوی تو خواجو بملامت نرودمکنش هیچ ملامت که ملامت جوئیست
هوش مصنوعی: اگر کسی از محبت و دوستی تو نرنجد و شکایتی نکند، خودت هم هیچگاه او را سرزنش نکن، زیرا سرزنش فقط درد و کینه به وجود میآورد.