شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حسرت و غم عمیق شاعر به خاطر جدایی و فراق است. او از درد دل خود و سوختن در آتش عشق و هجران می‌گوید. شاعر به ستارگان و آتش عشق اشاره می‌کند که همه به نوعی تحت تأثیر غم و اندوه او قرار دارند. او به شب‌هایی که با اشک و سوز جان می‌گذرد، اشاره می‌کند و از دل خونین خود سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که هیچ کس مانند او در رنج عشق نمی‌سوزد و این وضعیت ادامه خواهد داشت.
آه کز آهم مه و پروین بسوختاختر بخت من مسکین بسوخت
هوش مصنوعی: آه که نالهام باعث شد ماه و ستارهها بسوزند و ستاره بخت من، که بیچارهام، نیز بسوزد.
آتش مهرم چو در دل شعله زدبر فلک بهرام را زوبین بسوخت
هوش مصنوعی: وقتی عشق و محبت من در دل شعلهور شد، ستاره بهرام به زودگی در آتش آن سوخت.
سوختم در آتش هجران اوپشّه را بین کز غم شاهین بسوخت
هوش مصنوعی: در آتش جدایی او، به اندازهای سوزنده هستم که حتی پشهای که از غم او میسوزد روحم را زجر میدهد.
ای بسا خسرو که او فرهادواردر هوای شکّر شیرین بسوخت
هوش مصنوعی: بسیاری از پادشاهان هستند که به مانند فرهاد، در آرزوی شیرین و دلخواه خود سوختهاند.
شمع را بنگر که با سیلاب اشکهر شبم تا روز بر بالین بسوخت
هوش مصنوعی: شمع را تماشا کن که هر شب با اشکهای من میسوزد و تا سپیدهدم بر سر بالینم روشن میماند.
چند سوزی ای که می‌سازی کباببس کن آخر کاین دل خونین بسوخت
هوش مصنوعی: چند بار میخواهی خود را بسوزانی و آتش بیفکنی؟ دیگر بس کن؛ زیرا این دل زخمی و خسته شده است.
کام جان از قبلهٔ زردشت خواهگر دلت چون آذر برزین بسوخت
هوش مصنوعی: اگر خواهان خوشی و آرامش هستی، به سوی اصل و حقیقت راهنما برو و اگر دلت به شدت داغ و مصیبتزده است، بدان که باید از آتش درونی خود را نجات دهی.
چون تو در بستان برافکندی نقابلاله را دل بر گل و نسرین بسوخت
هوش مصنوعی: وقتی تو در باغ، پوشش لاله را به کنار زدی، دل من به خاطر زیبایی گل و نسرین سوخت.
همچو خواجو کس نمی‌بینم که اودر فراق روی کس چندین بسوخت
هوش مصنوعی: کسی را نمییابم که مانند خواجو در غم جدایی و دوری محبوبش اینقدر سوز و احساس داشته باشد.