شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: این متن به بیان حال و هوای عارفان و ارتباط آن‌ها با عالم معنوی می‌پردازد. در این شعر، شاعر به وصف عواطف عارفان و تأثیرات معنوی‌اشان می‌پردازد و اینکه چطور آن‌ها از بی‌هویتی و کم‌رمق بودن، به آگاهی و روشنی دست می‌یابند. شاعر اشاره می‌کند که این عارفان با هر نفسی که می‌کشند، نغمه‌ای از عالم معنا سر می‌دهند و در حقیقت، دعوتی به دوست‌بودن و همدمی با آن‌ها را مطرح می‌کند. همچنین به جایگاه نی (دود) و موسیقی به عنوان نشانه‌هایی از ارتباط با عالم بالاتر اشاره می‌کند. در نهایت، توصیه می‌شود که کسانی که بیگانه هستند، حال خود را از نواهای نی بشنوند و با عارفان آشنا شوند.
هم عفی الله نی که ما را مرحبائی می زندعارفانرا در سراندازی صلائی می زند
هوش مصنوعی: خداوند ما را به شکلی مورد استقبال قرار میدهد که در آن عارفان با احساس و آگاهی، سرودها و نغمههایی میخوانند.
آشنایانرا ز بیخویشی نشانی می دهدبینوایانرا ز بی برگی نوائی می زند
هوش مصنوعی: آشنایان به خاطر خودشناسی و درک واقعی خود، نشانهای از خود را برای دیگران میگذارند. اما بینوایان، که چیزی از خود ندارند، فقط صداهایی از دیگران را به گوش میرسانند.
اهل معنی را که از صورت تبرّا کرده اندهر نفس در عالم معنی ندائی می زند
هوش مصنوعی: افرادی که از ظواهر و شکلهای ظاهری فاصله گرفتهاند و به عمق معانی رسیدهاند، هر لحظه در دنیای واقعی و معنوی خود پیامی را ارائه می‌دهند.
می سراید همچو مرغان سرائی وز نفسهر دم آتش همچو باد اندر سرائی می زند
هوش مصنوعی: میسراید مانند پرندگان، و از نفس هر لحظه آتش به مانند باد در سرای وجود میوزد.
همچونی گر در سماعت خرقه بازی آرزوستدامن آنکس بچنگ آور که نائی می زند
هوش مصنوعی: اگر در حال شنیدن و لذت بردن از موسیقی هستی، به دنبال کسی باش که نغمه‌ای زیبا میزند و دستت را به دامن او بزن.
یکنفس با او بساز ار ره بجائی می بریهمدم او باش کو هم دم ز جائی می زند
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به جایی برسی، همنفس و همراه او باش، زیرا او از جایی خبر میدهد که تو نمیدانی.
گر نئی بیگانه خواجو حال خویش از نی شنوزانک آن دلخسته هم دم ز آشنائی می زند
هوش مصنوعی: اگر بیگانهای و نمیدانی که حال و وضعیتت چگونه است، از نی بشنو و گوش کن؛ چون آن دل شکستهای که با نی مینوازد، از آشنایی و دوستی میگوید.