شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دلتنگی و longing برای یک یار اشاره می‌کند و از عشق و دوستی‌هایی که در دور هستند، سخن می‌گوید. او انتظار دارد که کسی از دیار یار خبری بیاورد و غم و دل‌تنگی‌اش را تسکین دهد. شاعر به زیبایی‌های طبیعت نیز اشاره می‌کند و از نسیم، بلبل و بهار سخن می‌گوید که می‌توانند امید و شادابی به ارمغان آورند. او به تحمل درد و رنج ناشی از دوری می‌پردازد و در نهایت آرزو دارد که پیام یاری که سفر کرده به سمت یار برگردد. در کل، این شعر حاوی احساسات عمیق دلتنگی، عشق و yearning است.
کدام یار که ما را پیام یار آرداز آن دیار حدیثی بدین دیار آرد
هوش مصنوعی: کدام دوست است که از دیاری دور برای ما رنج و حال یار را خبر بیاورد و داستانی از آنجا به اینجا بیاورد؟
که می رود که ز یاران مهربان خبریبدین غریب پریشان دلفگار آرد
هوش مصنوعی: کسی که میرود، از دوستان مهربان خبری برای این غریب پریشان دلی به همراه خواهد آورد.
بتشنگان بیابان برد بشارت آببلبلان چمن مژده ی بهار آرد
هوش مصنوعی: پیامآوران بیابان خبر از آب و آبادی میدهند، و بلبلان در چمن نویدبخش فرا رسیدن بهار هستند.
اگرنه لطف نماید نسیم باد صبابمرغ زار که بوئی ز مرغزار آرد
هوش مصنوعی: اگر نسیم باد صبا به پرنده زار کمک نکند تا رایحهای از باغ به همراه آورد، پس چه چیز دیگری میتواند او را یاری دهد؟
خیال روی نگارم اگر نگیرد دستکه طاقت غم هجران آن نگار آرد
هوش مصنوعی: اگر فکر دیدن چهره معشوق به ذهنم خطور نکند، طاقت دوری و غم فراق او را نخواهم داشت.
بسی تحمّل خار جفا بباید کردکه تا نهال مودّت گلی ببار آرد
هوش مصنوعی: برای به ثمر نشاندن دوستی و محبت، باید سختیها و مشکلات را تحمل کرد. تنها با صبر و استقامت میتوان از این نهال، گلهای دوستی برداشت کرد.
ز بهر دفع خمارم که می تواند رفتکه جرعه ئی می نوشین خوشگوار آرد
هوش مصنوعی: برای اینکه از حالت خماری خارج شوم، میخواهم بروم، زیرا یک جرعه نوشیدنی خوشمزه میتواند حال مرا بهتر کند.
بجای سرمه ام از خاک کوی او گردیبرای روشنی چشم اشکبار آرد
هوش مصنوعی: به جای سرمه برای چشمان اشکبارم، از خاک کوی او گردی میزنم تا روشنی ببخشد.
سلام و خدمت خواجو بدان دیار بردپیام یار سفر کرده سوی یار آرد
هوش مصنوعی: خواجو به دیاری میرود و از طرف یار غایب، پیامی را به او میرساند تا او را به یار برساند.