شمارهٔ ۱۴۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات شاعر در مورد فراق و دلتنگی برای دوستان و معشوقه‌اش است. شاعر از نسیم باد صبا و بویی که از بوستان می‌آید صحبت می‌کند و این بو برایش یادآور دوستان و لحظات خوش است. اشک‌هایش از دل پرخون او جاری می‌شود و نمی‌تواند درد فراق را به خوبی توصیف کند. او همچنین به فکر ارسال پیامی به کرمان میفتد و اشک‌هایش مانند نهر جاری می‌شود تا خبر یار مهربانش را دریافت کند. شاعر احساس می‌کند که محبت و زیبایی معشوقش برای او مانند آب حیات است و در آرزوی نزدیکی به او است. در پایان، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که سفر خواجو (معشوقش) موجب ناراحتی و دلتنگی او شده است.
نسیم باد صبا چون ز بوستان آیدمرا ز نکهت او بوی دوستان آید
هوش مصنوعی: نسیم ملایم صبحگاهی وقتی از باغ میگذرد، بوی خوشی به همراه دارد که یادآور دوستان من است.
برون دود زره دیده اشک گرم رومز بسکه از دل پر خون من بجان آید
هوش مصنوعی: دود و غبار از چشمانم بیرون می‌آید و اشکهای داغ بر روی صورتم میریزد، زیرا دل پر از اندوه و درد من به شدت به جانم فشار میآورد.
قلم چه شرح دهد زانک داستان فراقنه ممکنست که یک شمه در بیان آید
هوش مصنوعی: قلم چه بگوید در مورد قصهی جدایی، زیرا بیان کردن حتی کمی از آن هم ممکن نیست.
اگر بجانب کرمان روان کنم پیکیهم آب دیده که در دم بسر دوان آید
هوش مصنوعی: اگر نامهای به کرمان بفرستم، پیامبری را با خود میبرم که بتواند در لحظه به خوبی و سریع حرکت کند.
برون رود ز درونم روان باستقبالچو بانگ دمدمه ی کوس کاروان آید
هوش مصنوعی: نفس من به بیرون میرود و به استقبال میرود، مانند صدای زنگ کاروان که نزدیک می‌شود.
چو خونیان بدود اشک و دامنم گیردکه باش تا خبر یار مهربان آید
هوش مصنوعی: وقتی اشکها به سرعت میریزد و دامنم را میگیرد، میگویم صبر کن تا خبر از یار مهربان بیاید.
سرم بباد رود گر چو شمع از سر سوزحدیث آتش دل بر سر زبان آید
هوش مصنوعی: اگر سرم در باد برود، مانند شمعی که در آتش ذوب می‌شود، سخن از آتش دل و سوز و گداز وجودم بر زبانم جاری خواهد شد.
در آرزوی کنار تو از میان برومگهی که وصف میان تو در میان آید
هوش مصنوعی: در آرزوی این هستم که وقتی کنار تو هستم، از دل و جان خود بروم و دیگر به وجودم فکر نکنم، زیرا هر وقت از تو سخن به میان می‌آید، تمام وجودم غرق در احساسات می‌شود.
بدین صفت که توئی آب زندگانی راز شوق لعل لبت آب در دهان آید
هوش مصنوعی: به خاطر ویژگیهایی که تو داری، آب زندگی به شوق لبهای زیبایت در دهانم حس می‌شود.
سفر گزیدی و آگه نبودی ای خواجوکه سیر جان شود آنکو بسیرجان آید
هوش مصنوعی: ای خواجو، تو که سفر کردی و خبر نداشتی، بدان که تنها کسی که با دل و احساس به دیدار سفر میرود، میتواند به درک عمیق و سیر جان دست یابد.