شمارهٔ ۲۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت زلف محبوبش اشاره می‌کند که قلب عاشقان را به بند کشیده و دل‌شکسته‌ها را به تحیر و حیرت وا می‌دارد. او خود را مانند مه نو می‌داند که اثر عشق محبوبش را با خود دارد و در این مسیر عشقش پایانی ندارد. در این شعر بوی خوش محبوب نیز به بهشت تشبیه می‌شود و در مجلس‌های خصوصی نمی‌توان به سر و سامان لاابالیان پرداخت. شاعر همچنین اشاره می‌کند که بی‌پروایی‌ها و مشغولیت‌های بی‌پایان را نادیده گرفته و به یادآوری عشقش ادامه می‌دهد. در نهایت، شاعر به دشواری دسترسی به معشوق در میان سلاطین و پیرامون آن‌ها اشاره می‌کند و حسرت گدایان عاشق را بیان می‌کند.
ای زلف تو زنجیر دل حلقه ربایاندر بند کمند تو دل حلقه گشایان
هوش مصنوعی: زلف تو مانند زنجیری است که دل را به خود میکشد و در دام گرفتار می‌کند. دل را به راحتی نمی‌توان از این بند آزاد کرد و گویی در حلقهای از جذابیتهای تو اسیر است.
وی برده بدندان سرانگشت تحیرز آئینه رخسار تو آئینه زدایان
هوش مصنوعی: او با دندانش به تحیر و شگفتی به چهره تو زل زده است؛ زیرا چهره تو انعکاسی است که همه را به حیرت میاندازد.
همچون مه نو گشته ام از مهر تو در شهرانگشت نما گشته ی انگشت نمایان
هوش مصنوعی: من مانند ماه تازه به خاطر محبت تو در شهر به صورت معروفی شناخته شدهام.
عمرم بنهایت رسد و دور بآخرلیکن نرسد قصّه عشق تو بپایان
هوش مصنوعی: عمر من به پایان میرسد و به آخرین روزها نزدیک میشوم، اما داستان عشق تو هرگز تمام نخواهد شد.
این نکهت مشکین نفس باد بهشتستیا بوی تو یا لخلخه ی غالیه سایان
هوش مصنوعی: این رایحه خوشی که به مشام میرسد، میتواند عطر بهشتی باشد یا بوی تو یا صدای خوش گلها.
با سرو قدان مجلس خلوت نتوان ساختتا کم نشود مشغله ی بی سر و پایان
هوش مصنوعی: در جمعی که افراد قدبلند و زیبا حضور دارند، نمی‌توان به تنهایی و با آرامش فکر کرد، چون همیشه مشغولیت‌های بیپایانی وجود دارد که آرامش را از بین میبرد.
محمول سبکروح که در خواب گرانستاو را چه غم از ولوله ی هرزه داریان
هوش مصنوعی: شخصی که روحش سبک است و در خواب عمیق به سر میبرد، نگران هیاهوی بیمحتوا و سر و صدای کسانی که بیفکری میکنند، نیست.
باید که بر آید چو برآید نفس صبحاز پرده سرا زمزمه ی پرده سرایان
هوش مصنوعی: زمانی که صبح از پس پرده ها بیرون می آید، باید صدای آهنگین خوانندگان نیز شنیده شود.
منزلگه خواجو و سرکوی تو هیهاتدر بزم سلاطین که دهد راه گدایان
هوش مصنوعی: منزل خواجو و کوچه تو، هرگز در مجالس سلطنت جایی برای گدایان نیست.