شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: غزلی به زیبایی عشق و رنج دل اشاره دارد. شاعر از غم یار و تأثیرات او بر دل و جانش سخن میگوید. او به زیباییهای یار، زلف و خال او اشاره میکند و عشق را به شراب و میخانه تشبیه می‌زند. شاعر بیان میکند که جهان مادی تنها صورت است و حقیقت دوست در معنا نهفته است. او از بلبل و نغمههای عاشقانه صحبت میکند و نشان میدهد که عشق حقیقی فراتر از ظواهر است. در نهایت، شاعر تاکید میکند که همه چیز در این دنیا به دوستی و محبت مربوط میشود و عشق باید در درک معانی عمیقتر تحقق یابد.
ای غمت مرغ آشیانه‌ی دلزلف و خال تو دام و دانه‌ی دل
هوش مصنوعی: ای غم تو مانند پرندهای است که در دل من لانه کرده است و زلف و خال تو برای دل من همچون دام و دانهای است که به آن وابستهام.
نرگس نیمه مست مخمورتباده‌نوش شرابخانه‌ی دل
هوش مصنوعی: نرگس مست و سرمست زنجیری از محبت و احساسات را تجربه میکند، گویی در حال نوشیدن شرابی از دلش است.
با سر زلف تست پیوندشزان مطوّل بود فسانه‌ی دل
هوش مصنوعی: با موهای بلند تو ارتباطی وجود دارد که این ارتباط، داستان دل را به وجود میآورد.
راستی را خطا نمی‌افتدتیر چشم تو بر نشانه‌ی دل
هوش مصنوعی: تیر نگاه تو هرگز اشتباه نمیکند و همیشه به هدف قلب من میخورد.
هر چه جان مرا بخون جگرجمع گردد کند روانه‌ی دل
هوش مصنوعی: هر چه که جانم را به درد و غم فرا میخواند، همهی آن احساسات و اندوهها در دل جمع میشود و به سمت قلب روانه میگردد.
دم‌بدم بین که می‌رود بیرونسیل خونین از آستانه‌ی دل
هوش مصنوعی: مدام نگاه کن که چطور سیل خونی از دروازهی دل خارج میشود.
خواب در چشم من نمی‌آیدهر شب از آه عاشقانه‌ی دل
هوش مصنوعی: هر شب به خاطر درد دل عاشقانهام خواب از چشمانم دور میشود.
مطرب عشق می‌زند هر دمچنگ در پرده‌ی چغانه‌ی دل
هوش مصنوعی: عاشق به طور مکرر ساز عشق را مینوازد و به دل احساساتش رنگ و جلوه میبخشد.
ایکه دانی زبان مرغان رابشنو از مرغ آشیانه‌ی دل
هوش مصنوعی: اگر زبان پرندگان را میدانی، از پرندهای که در دل آشیانه دارد، بشنو.
که جهان صورت است و معنی دوستور به معنی نظر کنی همه اوست
هوش مصنوعی: جهان ظاهری است و حقیقت دوست، اگر به عمق نگاه کنی، همه چیز اوست.
دوش عزم شراب می‌کردندبصبوحی شتاب می‌کردند
هوش مصنوعی: در شب گذشته تصمیم به نوشیدن شراب داشتند و در صبحگاه عجلۀ زیادی برای آن نشان میدادند.
زهد را آبِ کار می‌بردندخاکیان کار آب می‌کردند
هوش مصنوعی: زهد و دینداری را انسانهای دنیا طلب به سخره میگرفتند، در حالی که افرادی که به کار و تلاش مشغول بودند، آن زهد و دینداری را از بین میبردند.
دردنوشان ز بهر نُقل صبوحدل بریان کباب می‌کردند
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به افرادی است که برای لذت بردن و نوشیدن صبحگاهی، دل خود را به سختی و آتش میسوزانند و در عین حال خوراکیهای خوشمزه مانند کباب را آماده میکنند. این افراد با وجود رنج و سختی، به دنبال خوشی و میگساری هستند.
ماهرویان ز جام یاقوتینطلب لعل ناب می‌کردند
هوش مصنوعی: زیبا رویان از جامهای سرخ مانند یاقوت، برای خود دانههای باارزش و ناب میخواستند.
ابر بر آفتاب می‌بستندمهر را مه نقاب می‌کردند
هوش مصنوعی: ابر بر آفتاب میافتاد و نور خورشید را پنهان میکرد، مانند اینکه ماه نیز چهرهاش را میپوشاند.
خاک را جرعه می‌چشانیدندخاکیان را خراب می‌کردند
هوش مصنوعی: خاک را کمکم مینوشاندند و باعث خرابی زمین و حال و روز آدمها میشدند.
جعد را تاب و پیچ می‌دادندغمزه را نیم‌خواب می‌کردند
هوش مصنوعی: موهای پیچدار را با دقت میبافتند و چشمک زدن را به حالت خوابآلود درمیآوردند.
در شب تیره ماه یک‌شبه راچشمه‌ی آفتاب می‌کردند
هوش مصنوعی: در شبهای تاریک، نور آفتاب به گونهای میتابید که انگار روشنایی یک شب را بهیکباره میآفرینید.
هر زمان مُنهیان عالم غیبسوی جانم خطاب می‌کردند
هوش مصنوعی: هر زمان که کسانی که به علم غیب دسترسی دارند، به من سخن می‌گفتند و با من ارتباط برقرار می‌کردند.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی، همه اوست
هوش مصنوعی: جهان یک ظاهر و شکل دارد و معنای عمیق آن دوستی است. اگر به معنی واقعی دنیا بنگری، همه چیز به او برمیگردد.
تُرک من مشک بر سمن می‌زدسپه زنگ بر ختن می‌زد
هوش مصنوعی: ترک، مشکی را بر گل سمن می‌زد و سپاه نیز زنگی را بر دامن ختن مینواخت.
زهره از قلب عقربش می‌تافتافعیش حلقه بر سمن می‌زد
هوش مصنوعی: ستارهای به نام زهره از دل عقرب میدرخشید و شکل آن مثل حلقهای بر روی گل سمن میچرخید.
لعل دُر پوش او به دُر پاشیطعنه بر لؤلؤی عدن می‌زد
هوش مصنوعی: آن نگین سرخ با شکوه او، با زینتهایش به لؤلؤهای نایاب یمن حسادت میکرد.
گل رخسار ضیمران پوششخنده بر برگ نسترن می‌زد
هوش مصنوعی: چهره گل مانند چهره دمیدهای است که با خندهاش بر روی برگهای گل نسترن درخشش میافکند.
تا دل مُشکِ چین شکسته شودتاب در زلف پرشکن می‌زد
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل مسکین و غمگین من تحت تأثیر زلف رنجیده و پیچیده تو قرار نگیرد، نمیتوانم آرامش پیدا کنم.
بت ساقی بآب آتش رنگآب بر آتش حزن می‌زد
هوش مصنوعی: بت ساقی با رنگ آبی که از آتش گرفته شده، بر آتش غم میپاشید.
می زد از جام آبگون ما راآتش اندر روان و تن می‌زد
هوش مصنوعی: از جام شفاف و زلال ما، شعلهای به جان و جسم ما زد.
جام مـی آب کار من می‌بردبانگ نی راه عقل من می‌زد
هوش مصنوعی: شراب زندگیام را به پیش میبرد و صدای نی هدایتگر عقل من بود.
این نوا مرغ خوش‌نوا می‌ساختوین غزل ماه چنگ‌زن می‌زد
هوش مصنوعی: این صدا، پرندهای خوشآوای آواز میخواند و این شعر از طرف کسی به محبوبی نوازنده چنگ خوانده میشود.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی، همه اوست
هوش مصنوعی: جهان همچون یک تصویر است و مفهوم عشق به دوست در آن نهفته است. اگر با چشم دل به آن بنگری، میبینی که همه چیز تنها اوست.
مهر رویش نگر ز پرده‌ی دلپرده افکنده بر سراچه‌ی گل
هوش مصنوعی: نگاه کن به زیبایی چهرهاش که همچون پردهای بر دل نشسته و بر زیبایی گلها سایه افکنده است.
بنده‌ئی را که او قبول کندپیش آزادگان بود مُقبل
هوش مصنوعی: بندهای که مورد قبول قرار گیرد، در نزد آزادگان مورد احترام است.
هر که مجنون زلف لیلی نیستنبود نزد عاشقان عاقل
هوش مصنوعی: هر کسی که به عشق زلف لیلی دیوانه نیست، در میان عاشقان عاقل جایی ندارد.
اهل صورت به تیغ کشته شوندواهل معنی به غیبتِ قاتل
هوش مصنوعی: افرادی که به ظاهر و شکل اهمیت میدهند، ممکن است از سوی دیگران آسیب ببینند، ولی کسانی که به معنا و عمق موضوعات توجه دارند، از وجود دشمنان خود دوری میکنند و در امان هستند.
رفت محبوب و ما چنین در خوابآه از آن عمر رفته بر باطل
هوش مصنوعی: محبوب رفت و ما در این حال در خواب غفلت هستیم و افسوس به عمر گذشتهای که به هدر رفته است.
کاروان هر کجا که خیمه زنددر دل و چشم ما کند منزل
هوش مصنوعی: کاروان هر کجا که اطراق کند، در دل و چشمان ما جای میگیرد.
ماه محمل نشین من یک رهگو بر انداز دامن از محمل
هوش مصنوعی: ای ماه من، کمی به من بگو که چطور میتوانی دامن خود را از این محمل کنار بزنی و به سوی من بیایی.
وصل و هجران حجاب راه تو اندبگذر از هر دو تا شوی واصل
هوش مصنوعی: پیوند و جدایی مانع رسیدن به تو هستند، از هر دوی اینها عبور کن تا به وصال تو نائل شوم.
دوش در گوش جان فرو میگفتهر دمـــم هاتفی ز گوشهٔ دل
هوش مصنوعی: دیشب روحی با صدای آرام و دلنشینی در گوش جانم پچپچ میکرد و از عمق دل خبرهایی به من میرساند.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی همه اوست
هوش مصنوعی: جهان به شکل و ظاهر است و معنای واقعی آن دوست است. اگر از دیدگاه معنایی به آن نگاه کنی، همه چیز اوست.
منم آن رند مفلس قلّاشکه شدم در جهان به رندی فاش
هوش مصنوعی: من فردی بیپول و بیخبر از دنیا هستم که به صراحت از رندی خود حرف میزنم و در این جهان شناخته شدهام.
آستان‌روب خانه‌ی خمارمهره گردان حلقه‌ی اوباش
هوش مصنوعی: درودی بر در خانه‌ی کسی که زیردستان و اوباش دور او جمع شدهاند.
تشنه‌ی لعل لعــبـت ســــاقیکشته‌ی چشم شاهد جمّـاش
هوش مصنوعی: من به شدت شیفته و گرسنهی زیبایی لبهایت هستم و در حقیقت، از جذابیت چشمهای معشوق به شدت مجروح و صدمهدیدهام.
هر که رنگم بدید نقش بخواندکه مرا بر چه صورتست معاش
هوش مصنوعی: هر کس که به من رنگ و حالت خاصی میدهد، باید ببیند که من به چه شکلی درآیم و زندگیام چگونه است.
ما گدایان خانه پردازیمفارغ از خانه و بری ز فراش
هوش مصنوعی: ما بندگان خانه آن محبوبیم و از وابستگی به خانه و زندگی بینیازیم.
زهد و تقوی خلاف مستوریستتو برو مست گرد و زاهد باش
هوش مصنوعی: زهد و تقوی به معنای خود را پنهان کردن از دنیا و جنبههای ظاهری زندگی است. تو بهتر است که در دنیا و شادیهای آن غرق شوی و همزمان حالت زاهدانه و پرهیزکارانه داشته باشی.
ملک هستی برون کن از دل تنگمنظر پادشاه و جای قماش؟
هوش مصنوعی: در دل تنگ خود، نیازی به نگرانی از مقام و جایگاه پادشاهی نیست. باید دنیای خود را از افکار منفی و محدود کننده آزاد کنیم و به زندگی و زیباییهای آن توجه کنیم.
اهل صورت ز پیکر مصنوعنقش بینند و اهل دل نقاش
هوش مصنوعی: افرادی که فقط به ظاهر و فرمها توجه دارند، فقط نقوش و تصاویری را میبینند که از جسمها به وجود آمده. اما کسانی که به عمق و روح اشیاء توجه دارند، توانایی درک خالق و ماهیت اصلی آنها را دارند.
چشم ساقی به‌عشوه می‌گویدبا من لاابالی قلّاش
هوش مصنوعی: چشمهای ساقی با ناز و لوندی سخن میگوید و از من میخواهد که بیپروا و بیخیال باشم.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی همه اوست
هوش مصنوعی: جهان فقط ظاهری دارد و حقیقتش دوست است. اگر به واقعیت نگاه کنی، خواهی دید که همه چیز اوست.
ما خراباتییم عاشق و مستجان شیرین نهاده بر کف دست
هوش مصنوعی: ما افرادی هستیم که عاشق و در حالت مستی به سر میبریم و جان عزیزمان را به راحتی در دست داریم.
حلقه‌گوش بتـان دِیر نشینجرعه‌نوش مغان باده‌پرست
هوش مصنوعی: گوشوارهای که به گوش معشوقههای دیرنشین آویخته شده، گواهی بر عشق و شوقی است که در دل است. بادهپرستان، با نوشیدن شراب، به التجا و وصال میپردازند.
پند بیهوده تا به‌کی که کنونکارم از دست رفت و تیر از شست
هوش مصنوعی: به چه هدفی به نصیحتهای بیفایده توجه کنم، وقتی که اکنون کار از دستم رفته و دیگر کاری از من ساخته نیست؟
چشم ترکان ره خطا بگشودزلف خوبان در صواب ببست
هوش مصنوعی: چشمهای زیبای ترکها راه اشتباه را باز کرد، درحالیکه موهای زیبا بندهای درست و راست را بسته است.
تا ابد کی به‌هوش باز آیدهر که بی‌خود شد از شراب الست
هوش مصنوعی: هر کسی که در حالت بی‌خود بودن ناشی از شراب الست (شراب هستی و معرفت) به سر میبرد، تا ابد به هوش نخواهد آمد.
می پرستان ز باده مدهوشندعارفان از جمال ساقی مست
هوش مصنوعی: عاشقان شراب به خاطر باده سرمست و شگفتانگیز هستند، در حالی که عارفان به خاطر زیبایی ساقی، به حالتی دیگر از مستی دچار شدهاند.
آخر ای فتنه‌ی زمان بنشینتا نخیزد فغان ز اهل نشست
هوش مصنوعی: ای شور و هیجان زمان، کمی آرام بگیر تا صدا و نالهای از کسانی که در کنار تو نشستهاند بلند نشود.
گر نباشد جهان و هرچه در اوستچون تو هستی هر آنچه باید هست
هوش مصنوعی: اگر جهان و هر چیزی که در آن است، وجود نداشته باشد، تو به تنهایی کافی هستی و همه چیزهایی که باید وجود داشته باشد، در تو جود دارد.
از کمان ابروان روحانیاین ندا می‌رسد بدل پیوست
هوش مصنوعی: ندایی از کمان ابروان یک فرد روحانی به گوش می‌رسد که معنای عمیقی دارد و به جان انسان تأثیر میگذارد.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی همه اوست
هوش مصنوعی: جهان تنها یک تصویر است و معنای حقیقی در دوستی نهفته است. اگر به عمق نگاه کنی، خواهی دید که همه چیز به او برمیگردد.
دوش چون نام یار می‌گفتندوصف آن گلعذار می گفتند
هوش مصنوعی: دیشب وقتی که نام محبوبم را میبردند، از زیباییهای او نیز سخن می‌گفتند.
نکته‌ی جانفزا چو آب حیاتزان لب آبدار می گفتند
هوش مصنوعی: نکتهای دلانگیز مانند آب حیات از آن لبهای پرشیرینی بیان میشد.
قصه‌ی شام جعد پُر چینشدر حد زنگبار می‌گفتند
هوش مصنوعی: در مورد داستانی صحبت میشود که به توصیف زیباییهای موی بلند و خوشفرم یک دختر میپردازد و این زیبایی به اندازهای است که حتی در دورترین نقاط دنیا، مانند زنگبار، دربارهاش صحبت میشود.
سخن تار زلف مشکینشدر دیار تتار می‌گفتند
هوش مصنوعی: چشم و ابرو و موهای سیاه او در سرزمین تاتار آوازهای داشت.
صفت صورت نگارینشپیش صورت نگار می‌گفتند
هوش مصنوعی: صفات زیبایی و جذابیت چهرهاش را به چهرهی خود او نسبت میدادند و به تحسینش میپرداختند.
حال سیلاب چشمه‌ی چشممبر لب جویبار می‌گفتند
هوش مصنوعی: چشمانم همچون سیلابی از اشک، در کنار جویبار از دلنوشتهها و احساساتم سخن می‌گفتند.
بلبل نیم‌مست شیدا راشمه‌ئی از بهار می‌گفتند
هوش مصنوعی: بلبل مست و شیدا به خوبی حس و حال بهار را توصیف میکرد و از زیباییهای آن سخن می‌گفت.
خبر خور به ذرّه می‌بردندقصه‌ی گل به خار می‌گفتند
هوش مصنوعی: خبرها را به ذرهها میرساندند و داستان گل را به خار می‌گفتند.
عندلیبان گلشن ملکوتبر سر شاخسار می‌گفتند
هوش مصنوعی: پرندگان بهاری در باغ بهشتی، بر روی شاخهها نشسته بودند و سخن می‌گفتند.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی همه اوست
هوش مصنوعی: جهان تصویری است و عشق به دوست، و اگر به عمق نگاه کنی، در واقع همه چیز تنها اوست.
باز بلبل به بوستان آمدبوی انفاس دوستان آمد
هوش مصنوعی: بلبل دوباره به باغ برگشته و عطر و بوی نفسهای دوستانش را احساس میکند.
شاهد لاله‌روی گل ز حرمبتفرج بگلستان آمد
هوش مصنوعی: یک معشوق زیبای چهره از حرم خود به باغی که پر از گل است، به تماشای گلها آمده است.
سرو با تخته‌بند و بند گرانبه چمن بین که چون چمان آمد!
هوش مصنوعی: به باغ نگاه کن که چگونه سرو بلند و استوار با زنجیر و بند سنگین خود همچنان زیبا و سرزنده است.
چون خروس سحر نوا برداشتبلبل مست در فغان آمد
هوش مصنوعی: هنگامی که خروس صبح را با آوازش اعلام کرد، بلبل سرمست نیز به فغان و ناله درآمد.
شمع می‌گفت رمزی از غم دلآتشش بر سر زبان آمد
هوش مصنوعی: شمع با نورش، به نوعی از درد و غم درون خود اشاره میکرد و این احساسش ناخواسته از زبانش بیرون آمد.
جان ببوی تو از حظیره‌ی قدسسوی این تیره خاکدان آمد
هوش مصنوعی: روح من از دنیای پاک و مقدس تو به این دنیای خاکی و ناپاک منتقل شده است.
مردم دیده چون لب تو بدیددر دمش آب در دهـــــان آمـــــد
هوش مصنوعی: وقتی مردم لبهای تو را دیدند، به یکباره دهانشان پر از آب شد.
با تو هیچش بدست نیست ولیککمرت چست در میان آمد
هوش مصنوعی: با تو هیچ چیزی در دست نیست، اما تو با قامت راست و محکم خود ظاهر شدهای.
روح را از درون پرده‌ی دلاین ترنّم به گوش جان آمد
هوش مصنوعی: صدای موسیقی دلنوازی از درون دل، روح را به وجد آورد و به جان رسید.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی همه اوست
هوش مصنوعی: جهان ظاهری است و معنا، دوست است. اگر به عمق معنا نگاه کنی، همه چیز اوست.
چون ز مرغ سحر فغان برخاستنعره از جان عاشقان برخاست
هوش مصنوعی: وقتی که صدای پرنده سحر بلند شد، عشق و شور و شوق در دل عاشقان زنده شد و به وضوح احساسات آنها بروز کرد.
نرگس نیمه‌مست خواب‌آلودبه تماشای بوستان برخاست
هوش مصنوعی: نرگس، که در حالتی شبیه به مستی و خوابآلودگی است، برای تماشای گلزار بیدار شده و به آنجا رفته است.
چون میان توام بشد ز کناراین تن خاکی از میان برخاست
هوش مصنوعی: وقتی که من با تو پیوند برقرار کردم، این بدن خاکی از میان رفت و دیگر برایم اهمیتی ندارد.
از دهان تو در گمان بودمچون بگفتی سخن گمان برخاست
هوش مصنوعی: من فکر میکردم وقتی از زبان تو سخن به میان میآید، حقیقت وجود دارد، اما وقتی صحبت کردی، شایعات و گمانها به وجود آمد.
دوش گفتم که فتنه گو برخیزسرو سیمین من روان برخاست
هوش مصنوعی: دیشب به فتنهگر گفتم که برخیز، ای سرو نازنین من، و او به سرعت بلند شد.
تیر مژگان چو در کمان پیوستبانگ زه از دل کمان برخاست
هوش مصنوعی: وقتی مژگان به صورتی زیبا و دلربا به هم پیوستهاند، صدای کشیده شدن زه کمان از دل احساس برمیخیزد.
آن زمان کو در انجمن بنشستفتنه‌ی آخرالزمان برخاست
هوش مصنوعی: زمانی که در جمع نشسته بود، آشوبهای آخرالزمان آغاز شد.
به هوای خدنگ غمزه‌ی اومرغ جانم ز آشیان برخاست
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذبهی او، روح من از جای خود برخاست و به پرواز درآمد.
چون به دِیر آمدیم و بنشستیماز مغان دم‌بدم فغان برخاست
هوش مصنوعی: وقتی که به میخانه رسیدیم و در آنجا نشسته بودیم، از سوی مینوشان به طور مکرر ناله و فریاد بلند شد.
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی همه اوست
هوش مصنوعی: جهان تنها یک تصویر است و حقیقت واقعی، عشق و دوستی است. اگر با نگاه عمیقتری به این موضوع بنگری، متوجه میشوی که در نهایت همه چیز حول محور او میچرخد.
ای ز رویت جهان چو خلد برینچین زلفت نگارخانه‌ی چین
هوش مصنوعی: ای تو که دنیا به خاطر زیباییات مانند بهشت جلوهگری میکند و زلفهای تو مانند آثار هنری در یک گالری است.
ابرویت بر قمر کشیده کمانگیسویت بر دلم گشوده کمین
هوش مصنوعی: ابروی تو مانند قمر است و زیباییات در دل من جا باز کرده و کمین کرده است.
هر که در باغ بیندت گویدکه مگر جنّتست و حورالعین
هوش مصنوعی: هر کسی که تو را در باغ ببیند، احتمالاً فکر میکند که در بهشت و میان زیباییهای خاص هست.
رفت فرهاد و همچنان باقیستدر سرش شور شکّر شیرین
هوش مصنوعی: فرهاد رفت، اما هنوز در دلش عشق و اشتیاق به شیرینی و زیبایی باقی مانده است.
دیشب از جام عشق مست و خراببا صبوحی‌کنان دِیرنشین
هوش مصنوعی: دیشب از شوق عشق تا دیروقت بیدار ماندم و به خوشی سرگرم بودم.
همچو عیسی بعزم عالم جانرخ نهادیم سوی چرخ برین
هوش مصنوعی: مانند عیسی با هدف نیکی به جهان آمدیم و به سمت آسمانهای بلند حرکت کردیم.
بر در دِیر معتکف دیدیمهمچو خواجو هزار بی‌دل و دین
هوش مصنوعی: در درگاه معبد، افرادی را دیدیم که مانند خواجو، هزاران نفر بدون دل و ایمان بودند.
چون رسیدیم در منازل قدسدیده‌ی شوق بر یسار و یمین
هوش مصنوعی: وقتی به مراحل مقدس رسیدیم، چشمانم پر از شوق به سمت چپ و راست مینگریست.
به دَر دل شدیم و حلقه زدیمزو جوابی نیامد الّا این
هوش مصنوعی: به دل خود رفتیم و دور هم جمع شدیم و از او پاسخى نگرفتیم جز این که...
که جهان صورتست و معنی دوستور بمعنی نظر کنی، همه اوست
هوش مصنوعی: دنیا تنها یک ظاهر دارد و معنای واقعی آن دوست است. اگر با نگاهی عمیق به این موضوع بنگری، میبینی که همه چیز در واقع اوست.