شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از شخصی سخن می‌گوید که بخشندگی و صفات نیکو دارد و از آن‌جا که به نظر می‌رسد از آسمان‌ها روی زمین آمده، شاعر از او می‌خواهد که امروز او را با محبت و مهربانی، مانند آتش، مهمان کند، زیرا میوه‌ی زمستان هنوز نرسیده است و او به این مهمانی نیاز دارد.
ای آنکه ترا جود و مکارم کارستوز چرخ برین خاک درت را عارست
هوش مصنوعی: تو ای کسی که بخشندگی و نیککرداری از ویژگیهای توست، و از بلندی آسمان‌ها، خاک درب تو بیارزش و ناچیز به شمار میرود.
امروز مرا بآتشی مهمان کنزانروی که میوه ی زمستان نارست
هوش مصنوعی: امروز مرا در آتش محبت خود بپذیر، زیرا میوه‌ی فصل سرد هنوز نرسیده و آماده نیست.