تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۱

آن فتنه که لطف و دلبری مایه ی اوستماهیست که مشک سوده پیرایه ی اوست
بنشست بر آفتاب و روشن دیدمخورشید که آفتاب در سایه ی اوست