تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۲

با پسته ی شیرین تو شکّر هیچستبا سنبل مشکین تو عنبر هیچست
گویند که هیچست بتنگی دهنتمن هیچ نگویم که سخن در هیچست