شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، گوینده با معشوق خود گفتگو می‌کند. او ابتدا به بیان احساسات و مشکلاتش می‌پردازد، اما معشوق به او می‌گوید که صحبت کردن درباره این مسائل فایده‌ای ندارد. گوینده سپس به یادآوری عهد و پیمان‌ها می‌پردازد، اما معشوق او را به رفتن و رها کردن آن عهدها دعوت می‌کند. در نهایت، او اشاره می‌کند که اگر مشکلی به وجود آید، مانند زلفی که پای او را می‌گیرد، او با این وضعیت کنار خواهد آمد. این اشعار بیانگر پیچیدگی‌های عشق و رابطه‌ها هستند.
گفتم سخنت گفت مگو کم یادستگفتم عهدت گفت بروکان با دست
هوش مصنوعی: گفتم که صحبت نکن، او گفت که یاد تو کم شده است. گفتم به عهدت وفا کن، او گفت برو و با دستت کاری را انجام بده.
گفتم کارم چو زلفت افتد در پایدر تاب شد و گفت چنین افتادست
هوش مصنوعی: گفتم اگر موهایت به پایم بیفتد، کارم خراب میشود. او نگاهی به من انداخت و گفت این قاعدهای طبیعی است که گاهی چنین پیش میآید.