شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوای شب می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که اگرچه شب مانند باغ رضوان زیباست، اما زمان مناسبی برای جشن و سرور نیست. او از حضور شمع یاد می‌کند که ممکن است خطراتی را به همراه داشته باشد و به طرز تلخی از سرنوشت همگان سخن می‌گوید.
هر چند که شد چو باغ رضوان درودشتامشب شب خرگهست نی موسم گشت
هوش مصنوعی: با وجود اینکه امشب مثل باغ بهشتی زیبا و دلپذیر است، اما این شب هنوز زمان مناسبی برای خوشگذرانی و جشن نیست.
باز آی که گر شمع زبان کرد درازتیغ و کفن آورد که اینک سرو طشت
هوش مصنوعی: برگرد و بر مزار من بیا، چون اگر شمع درخشان بتواند سخن بگوید، تیغ و کفن را به همراه بیاورد، اینک در کنار من سرو زیبایی است که آماده پذیرایی است.