شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به شب و روز اشاره می‌کند و می‌گوید که در زمان‌های گذشته (قبل از وجود ما) شب‌ها تاریک و دورتادور وقتی نرم و دلپذیر بود، درست مانند عطر مشک. شاعر همچنین به طعنه‌ای که امروز به معشوقه‌اش می‌زند اشاره می‌کند، به این معنی که پیش از این رابطه، روزها و شب‌ها وجود داشته‌اند.
کی چون خط سبزت شب تاری بودستیا بر سمن از مشک غباری بودست
هوش مصنوعی: چه کسی همچون خط سبز تو در شب تار وجود دارد یا بر گل سمن بوی خوشی مانند مشک پخش کرده است؟
کامروز بطعنه با رخت می گویدپیش از من و تو لیل و نهاری بودست
هوش مصنوعی: امروز به طعنه با چهرهات می‌گوید که قبل از من و تو شب و روزی وجود داشته است.