شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر اشاره میکند که هر شب در خیابان عشق تو، دلش غم و هیاهو دارد. او به دلتنگی و آشفتگی در اثر عشقش پرداخته و در پایان به خواستهاش اشاره میکند که آیا ممکن است لبی چون یاقوت، آرامش و شفا را برای دل او به ارمغان آورد.
در کوی تو هر شبم هیاهوی دلستو آشوب غم عشق تو در کوی دلست
هوش مصنوعی: هر شب در جایی که تو هستی، دل من پر از هیاهو و غوغای عشق است و این شور و آشفتگی تنها در دل من وجود دارد.
کی دست دهد مفرّح یاقوتیاز لعل لبت که نوشداروی دلست
هوش مصنوعی: کی زمانهای فرا میرسد که لبهای تو، مانند یاقوت، مایهی شادی من شود، زیرا طعم وجود تو برای دل همچون نوشدارویی است که آرامش میبخشد.