شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به انتقاد از افکار و تصورات نادرست می‌پردازد. او به پنبه‌ای اشاره می‌کند که باید از وهم و خیال شسته شود تا به لحاف کهنه و کوچک تبدیل نشود. شاعر به فکر می‌کند که بر پایه چنین افکار سست و بی‌محتوایی تکیه نکند، چون این پایه‌ای ناپایدار است.
آن پنبه که دست از وهمی باید شستاز بهر کهن لحافکی کوته و چست
هوش مصنوعی: باید از خیال و توهمی که در ذهن داریم، جدا شویم و به حقیقتی که در زندگیمان وجود دارد توجه کنیم، چون این وهمها فقط ما را به سمت چیزهایی میکشند که در واقعیت وجود ندارد و نیازی به آنها نیست.
دی بر زدمش که سخن سستش دیدمچون تکیه توان کرد بر آن کنده سست
هوش مصنوعی: دیروز به او گفتم که حرفهایش بیپایه و سست است، مانند این است که بخواهد بر روی چوبی ناپایدار تکیه کند.