شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که هیچ شب و روزی به آرزوی او گذر نکرده و لحظهای بدون غم و حسرت را تجربه نکرده است. رنگ شفق را به خون دل خود تشبیه کرده و میگوید که این درد و رنج او، همچون رنگی در افق پاشیده شده است.
هرگز بمراد من شبی روز نگشتبر من نفسی بی غم و حسرت نگذشت
هوش مصنوعی: هرگز به آرزوهایم نرسیدم و هیچ روزی نبود که بدون اندوه و حسرت سپری شود.
این رنگ شفق خون دل ریش منستدر طاس افق ریخته از زرّین طشت
هوش مصنوعی: این رنگ شفق، نشانهٔ غم و اندوه من است که در دنیای افق مانند مایعی از طلا گسترده شده است.