شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر با دل خود صحبت میکند و میگوید که چشمانش از اشک پر است و دلش به خون جگر تشنه است. دل در پاسخ میگوید که اشکهایش نشانهای از ارزش و گوهری درونی است و باید به آن چشمها توجه کرد، چرا که آنها جگرگوشه و عزیز او هستند.
با دل گفتم چو چشمم از خون دریاستپیوسته بخون جگرم تشنه چراست
هوش مصنوعی: با دل خود سخن گفتم که چرا چشمانم به خون میافتد و مانند دریا پر از خون است. همیشه به خاطر درد جگرم، تشنه به خون است.
دل گفت چو خون چشمت اصلی گهرستبر دیده بدارش که جگر گوشه ماست
هوش مصنوعی: دل گفت که چشمانت همچون جواهرات قیمتی هستند و باید آنها را بر روی دیدهام نگهدارم، زیرا تو عزیزترین کسی هستی که دارم.